بنابراين، در حكومت علوى برخلاف نظام‌هاى مبتنى بر ثروت و زد و بندهاى جناحى و قومى، قانون برخاسته از معيارهاى وحيانى، شاخص صحت رفتارها و ملاك پاداش‌ها و جزاها است كه اجراى كامل آن درباره دور و نزديك از رسالت‌هاى مهم حكومت در بينش امام على عليه السّلام مى‌باشد كه حضرت فرمودند:

و إنّما علينا أن نأمركم بما أمركم الله به، و أن ننهاكم الله عنه، و أن نقيم أمر الله فى قريب النّاس و بعيدهم، لانبالى فيمن جاء الحقّ عليه.[١]

٣. برابرى در بهره‌مندى از امنيت‌

آرامش و اطمينان‌خاطرى كه مايه پيشرفت و زمينه اجراى وظايف فردى و اجتماعى است، حاصل وجود امنيت در همه زمينه‌ها به ويژه در ابعاد اجتماعى، اقتصادى، فكرى و فرهنگى مى‌باشد. امير مؤمنان عليه السّلام در بيان اهميت امنيت مى‌فرمايند:

رفاهيّة العيش فى الأمن؛[٢] رفاه و آسايش زندگى در پرتو (امنيت) است.

لا نعمة أهنأ من الأمن؛[٣] نعمتى گواراتر از امنيت نيست.

در پرتو امنيت است كه مى‌توان اقتدار ملّى را تأمين و باورها و ارزش‌هاى اصيل جامعه را از دست‌اندازى دشمنان حفظ كرد؛ لذا حضر امير عليه السّلام شهرى را كه در آن امنيت نباشد، جزء بدترين شهرها دانسته، مى‌فرمايند:

شرّ البلاد، بلد لا أمن فيه و لا خصت.[٤]

[١] - همان.

[٢] - همان، ص ١٠٠، ح ٥٤٨٣.

[٣] - همو، غرر الحكم و درر الكلم، ج ٦، ص ٤٣٥، ح ١٠٩١١.

[٤] -« بدترين شهرها، شهرى است كه نه امنيت داشته باشد و نه فراوانى». همان، ص ١٦٥، ح ٥٦٨٤.