آن را در تقابل با حكومت علوى مورد مقارنه قرار داد. ايده حكومت مردمى يا به اصطلاح مردم‌سالار يا دموكراسى كه عموما از سوى انديشوران سياسى مغرب زمين طرح و به عنوان برترين ايده در عرصه نظام‌هاى سياسى مورد ستايش است، حكومتى است كه در آن حقيقت حاكميت در اراده‌ها و آراى مردمى نهفته است كه در صورت تمايل مردم، از سوى آنان به نظام سياسى و يا حقوقى خاص تفويض مى‌شود. مدافعان اين الگو آن را سرآمد نظام‌هاى سياسى دانسته و تنهاترين وجه عقلانى و قابل دفاع به ويژه از حيث منشأ مشروعيت تلقى كرده‌اند. از آن‌جا كه چنين طرحى سازمان‌يافته بر افكار انسان مدارانه اومانيستى و سامان‌پذيرفته بر ايده سكولار است، مى‌توان به عنوان ترسيم‌گر حكومتى غير دينى و قابل تقارن با حكومت علوى به عنوان شاخص حكومت دينى بوده، ارزيابى شود.

٥. سؤال‌هاى اصلى و فرعى‌

الف) سؤال‌هاى اصلى‌

١. نكات تباين و تمايز در دو ايده مشروعيت‌يابى حاكميت در حكومت علوى و حكومت‌هاى غير دينى چيست؟

٢. در مقارنه مبانى معرفت‌شناختى و هستى‌شناختى و نيز مناشى ثبوتى و اثباتى حاكميت، موارد ابهام و نقد در نظام‌هاى غير دينى و امتياز و صحت در نظام علوى چه مى‌باشد؟

ب) سؤال‌هاى فرعى‌

١. مراد از حاكميت اصيل با تأكيد بر دادگاه اسلام، نظرگاه حاكم بر حكومت علوى به عنوان شاخص حكومت دينى چه مى‌باشد؟

٢. تبيين مشروعيت حكومت با تأكيد بر ديدگاه اسلام، نظرگاه حاكم بر حكومت علوى به عنوان شاخص حكومت دينى چيست؟