چنين مبنايى تنقيح وجه مشروعيت حاكميت‌ها به شيوه مقارنه‌اى است. مطالعه حاكميت‌هاى موسوم به مردم‌سالار يا دموكراسى ثابت مى كند كه مشروعيت برخاسته از اذن و اراده مردمى كه امرى متغير و غير عينى است؛ نمى‌تواند مبنايى الهى را در حقانيت و مشروعيت نمايان سازد. اما نمودار حقيقى مبنايى الهى در حقانيت حاكميت در مطالعه حكومت علوى به عنوان حكومت دينى اصيل بدست مى‌آيد و ثابت مى‌شود كه مبناى الهى در حقانيت حاكميت تنها وقتى است كه مشروعيت و حقانيت برخساته از اذن حق تعالى بوده باشد. كه به حكم عقل، شايستگان چنين اذنى، افرادى هستند كه اولا؛ مقرب‌ترين انسان‌ها به درگاه خداوند مى‌باشند و ثانيا؛ در آگاهى از خواست و رضايت حق تعالى از علم الهى برخوردار مى‌باشند. يعنى انبياء عظام (صلوات الله عليهم) و ائمه معصومين عليهم السّلام و در دوران غيبت، به حكم عقل و نقل، حاكميت فقهاء عادلى كه در تقوا پيشگام‌ترين افراد و در آشنايى با احكام الهى، اعلم آنها هستند؛ از مشروعيت الهى؛ برخوردار مى‌باشد.