آزادى و عليت در فلسفه اسلامى معاصر و فلسفه مغرب زمين
(١)
فهرست
٥ ص
(٢)
مقدمه
٩ ص
(٣)
فصل اول پيشينه مشكل فلسفى آزادى و عليت در فلسفه و كلام اسلامى
١٥ ص
(٤)
تبيين واژههاى«علت، وجوب، آزادى»
١٩ ص
(٥)
1 علت
١٩ ص
(٦)
2 وجوب يا ضرورت وجود
٢٢ ص
(٧)
3 آزادى
٢٣ ص
(٨)
تاريخچه مختصرى از بحث فلسفى پيرامون عليت و ضرورت وآزادى در انديشه اسلامى
٢٥ ص
(٩)
توحيد الهى و مسأله عليت و آزادى
٢٥ ص
(١٠)
1 توحيد ذاتى
٢٨ ص
(١١)
2 توحيد صفاتى
٢٨ ص
(١٢)
3 توحيد افعالى
٢٩ ص
(١٣)
فصل دوم آزادى و عليتدر فلسفه اسلامى معاصر
٣٩ ص
(١٤)
1 نظريه وجوب«نظريه ملا صدرا در تفسير عليت و رابطه آن با آزادى بشر»
٤١ ص
(١٥)
مطلب اول تبيين فشرده نظريه وجوب
٤٢ ص
(١٦)
الف تشكيك وجود
٤٣ ص
(١٧)
ب وجود مستقل و وجود رابط
٤٥ ص
(١٨)
ج علت و معلول
٤٧ ص
(١٩)
مطلب دوم توضيح فرضيه تضاد فلسفى«نظريه وجوب» با«آزادى اراده»
٥٢ ص
(٢٠)
1 عليت
٥٢ ص
(٢١)
2 اختيار«آزادى اراده»
٥٣ ص
(٢٢)
مطلب سوم حل فلسفى مشكل تضاد بين آزادى و عليت
٥٧ ص
(٢٣)
1 نظريه وجوب«نظريه ملاصدرا»
٥٧ ص
(٢٤)
پايه اول تفكيك ميان جبر و وجوب از يك سو، و اختيار و امكان از سوى ديگر
٥٧ ص
(٢٥)
پايه دوم تبيين حقيقت اختيار و آزادى
٥٨ ص
(٢٦)
پايه سوم تبيين ملاك اختيارى بودن اختيار
٦٠ ص
(٢٧)
نقد نظريه وجوب
٦٠ ص
(٢٨)
روش علامه طباطبائى در حل مشكل اختيار بنابر نظريه وجوب
٦٤ ص
(٢٩)
روش استاد شهيد علامه مطهرى در حل مشكل بنابر نظريه وجوب
٦٥ ص
(٣٠)
2 نظريه سلطنت در انديشه محقق نائينى
٦٦ ص
(٣١)
قاعده اول غيراختيارى بودن اراده
٦٧ ص
(٣٢)
قاعده دوم تسلط نفس بر افعال ارادى خويش
٦٨ ص
(٣٣)
نقد نظريه محقق نائينى
٦٩ ص
(٣٤)
3 نظريه سلطنت در انديشه استاد شهيد صدر
٦٩ ص
(٣٥)
تعريف سلطنت
٧١ ص
(٣٦)
مقايسه و ارزيابى
٧٣ ص
(٣٧)
نقد نظريه استاد شهيد صدر(قدس سره)
٧٣ ص
(٣٨)
فصل سوم آزادى و عليتاز ديدگاه فلاسفهى معاصر مغربزمين
٧٧ ص
(٣٩)
1 مسلك اختيارگرائى يا ناسازگارگرايان اختيارگرا
٨٢ ص
(٤٠)
الف نظريه عليت فاعلى يا عليت ذاتى
٨٥ ص
(٤١)
نقد نظريه عليت فاعلى
٨٨ ص
(٤٢)
ب نظريه نفى جبر ساده
٩٢ ص
(٤٣)
نقد نظريه نفى جبر ساده
٩٦ ص
(٤٤)
ج نظريه نفى جبر على
٩٧ ص
(٤٥)
بررسى تطبيقى و نقد نظريه نفى جبر على
١١٥ ص
(٤٦)
2 مسلك سازگارگرايان جبرگرا«مكتب سازگارگرايان»
١١٩ ص
(٤٧)
الف سازگارگرايان كلاسيك
١٢١ ص
(٤٨)
نظريه«آلفرد ژوليوس آير»
١٢١ ص
(٤٩)
مقايسه تطبيقى و نقد نظريه آير
١٢٨ ص
(٥٠)
ب سازگارگرايان نوين
١٣٢ ص
(٥١)
نظريه هارى فرانكفورت
١٣٢ ص
(٥٢)
بررسى تطبيقى و نقد نظريه سازگار گرايان نوين«نظريه هارى فرانكفورت»
١٤٧ ص
(٥٣)
3 مسلك ناسازگارگرايان جبرگرا
١٥٠ ص
(٥٤)
مقايسه تطبيقى و نقد
١٥٨ ص
(٥٥)
فصل چهارم نظريه وجوب«يا الزام» اخلاقى
١٦٣ ص
(٥٦)
بخش اول كليات نظريه«وجوب يا الزام اخلاقى»
١٦٤ ص
(٥٧)
تبيين شكلگيرى فعل ارادى
١٦٥ ص
(٥٨)
1 پاسخ پرسش نخستين تبيين رابطه بين فعل و اراده فاعل
١٦٦ ص
(٥٩)
2 پاسخ پرسش دوم تبيين سازگارى عليت با اختيار
١٧٧ ص
(٦٠)
3 پاسخ پرسش سوم مسئوليت انسان در رفتارهاى ارادى
١٨٠ ص
(٦١)
بخش دوم تطبيقات نظريه«وجوب يا الزام اخلاقى»
١٨١ ص
(٦٢)
تطبيق اول تطبيق نظريه مذكور بر اراده و فعل ذات بارى تعالى است
١٨١ ص
(٦٣)
تطبيق دوم تطبيق نظريه وجوب و الزام اخلاقى بر رفتار انسان فرد
١٨٢ ص
(٦٤)
تطبيق سوم تطبيق نظريه مذكور بر اراده و رفتار انسان اجتماعى يا جامعه انسانى
١٨٣ ص
(٦٥)
تطبيق چهارم مسئوليت فردى انسان نسبت به شخصيت و رفتار فردى و اجتماعى خود
١٨٥ ص
(٦٦)
تطبيق پنجم مسئوليت اجتماعى انسان
١٨٥ ص
(٦٧)
تطبيق هفتم تغيير پذيرى انسان فرد، و انسان اجتماعى
١٨٧ ص
(٦٨)
راهنماى واژگان
١٨٩ ص
 
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص

آزادى و عليت در فلسفه اسلامى معاصر و فلسفه مغرب زمين - اراکی، محسن - الصفحة ١١ - مقدمه

صالح و اهل دين كمر بسته بوده است‌[١]، لكن از صلب او پسرى به دنيا آمد كه مردم را به پرستش خداى يكتا فراخواند، و جامعه‌اى توحيدى و مطيع پروردگار بنيان گذاشت. بنابراين نظريه جبر وراثت خصلت‌هاى اخلاقى و رفتارى در منابع دينى و فلسفى برخاسته از منابع دينى اسلامى مؤكّداً مردود دانسته شده است.

استاد شهيد مطهّرى در تعيين ديدگاه اسلام در اين زمينه مى‌گويد: انسان در عين اين كه نمى‌تواند رابطه‌اش را با وراثت، محيط طبيعى، محيط اجتماعى، و تاريخ و زمان به كلى قطع كند مى‌تواند تا حدود زيادى عليه اين محدوديت‌ها طغيان نموده خود را از قيد حكومت اين عوامل آزاد سازد، انسان به حكم نيروى عقل و علم از يك طرف، و نيروى اراده و ايمان از طرف ديگر، تغييراتى در اين عوامل ايجاد مى‌كند و آنها را با خواست‌هاى خويش منطبق مى‌سازد، و خود مالك سرنوشت خويش مى‌گردد[٢].

از سوى ديگر برخى فلسفه‌هاى اجتماعى قديم و جديد، در مقابل عامل جبر وراثت، به نظريه «جبر محيط اجتماعى» به عنوان عامل عمده شكل‌گيرى شخصيت و اراده و رفتار آدمى معتقد شده و به شدت از آن دفاع كرده‌اند. بر مبناى اين طرز تفكّر، اراده آدمى كه مبناى رفتار و شخصيت اوست محكوم عامل جبرى «محيط اجتماعى» است.

از جمله معروف‌ترين نظريات جبر اجتماعى، نظريه «ماترياليسيم تاريخى» كارل ماركس است، كه انديشه و اراده انسان را محصول جبرى روابط توليد اجتماعى مى‌داند، و روابط توليد اجتماعى را نتيجه جبرى عوامل توليد مى‌داند. بر مبناى نظريه ماترياليسم تاريخى «اراده آزاد انسان» واژه‌اى بى معناست، زيرا اراده همه انسانها نتيجه جبرى نوع روابط توليدى است كه به وسيله عوامل توليد بوجود مى‌آيند، عوامل توليد بر اساس قانون حتمى پيشرفت ديالكتيكى و در نتيجه تضاد روابط قديم توليد با عوامل جديد توليد، روابط قديم توليد را در هم مى‌شكنند، و روابط توليد اجتماعى نوينى جايگزين آنها مى‌كنند. انديشه‌ها و افكار و احساسات و عواطف انسانها بر اساس روابط جديد توليد شكل مى‌گيرند. و از آنجا كه پيشرفت ديالكتيكى ابزار توليد، قانون حتمى اجتناب‌ناپذير و هميشه فعّالى است، با پيشرفت ابزار توليد تضاد جديدى بين ابزار


[١] . كمال الدين و تمام النعمة، داستان زندگى« يوذاسف» در اين منبع با عنوان داستان بلوهر و يوذاسف است مطرح گرديده است‌و مرحوم علامه مجلسى در كتاب عين الحياة ترجمه فارسى آن را نقل كرده است.

[٢] . انسان در قرآن: ٣٩.