گوناگون (قصه‌هاى كوتاه و آموزنده) - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٢٦ - ١٣٩ - عشق پيران!

مطالبى كه از اين دو روايت استفاده مى‌شود:

١- علت پيشى گرفتن حضرت پيامبر (ص)، در اقرار به ربوبيت خدا نزديك‌تر بودن او به خداوند بوده و علت اقربيت او، بودن او از آن مكان [كدام مكان؟] بوده، البته مطلب محتاج به بيان است كه بيان نشده.

٢- افضليت آن حضرت از همه‌ى انبيا و ملايكه مقربين (لا ملك مقرب و لا نبى مرسل).

٣- ميثاق از مردم به شمول انبياء، در باره‌ى ربوبيت خداوند و نبوت آن حضرت و امامت ائمه دوزاده گانه بوده است.

٤- افضل انبياء پنج تن‌اند: محمد، نوح، ابراهيم، موسى وعيسى (عليهم‌السلام).

٥- پيمان گرفتن از انبياء براى يارى حضرت امير المؤمنين، و ماهيت اين يارى در روايت اول بيان نشده است؛ اما در روايت دومى بيان شده است كه مراد از نصرت انبياء براى حضرت محمد و على (عليهما السلام) در رجعت مى‌باشد.

٦- شمول نبوت نبى مكرم اسلام (ص) و امامت دوازده امام (ع) بر همه‌ى انبياء. ظاهرا اين شمول در عالم ارواح است.

٧- لزوم اخبار انبياء امت‌هاى خود را به نبوت و امامت حضرت پيامبر و جانشينان او، و الله العالم بالاسرار.

١٣٧- پشيمانى!

١٣٨- خميدگى پيران!

١٣٩- عشق پيران!