گوناگون (قصه‌هاى كوتاه و آموزنده) - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٦٨ - ٧٢ - فراموشى چيست؟

فراموشى را با بى‌حافظه‌گى و فراموشى غير طبيعى كه يك حالت مرضى است نبايد اشتباه كرد همچنين در حالاتى كه خاطره يك حادثه به فكر ما خطور نمى‌كند نبايد آن را فراموشى ناميد، زيرا ممكن است خاطره‌ى آن موضوع خوب فرا گيرى نشده باشد. فراموشى فقدان خاطره نيست فرار يا محو شدن آن مى‌باشد، البته در بعضى حالات انسان تصور مى‌كند كه خاطره‌اى را فراموش كرده است در حالى كه آن موضوع بعدها به ذهن مراجعت مى‌كند. بهرحال در صورتى كه فراموشى منشأ بيمارى روانى نباشد آن را مى‌توان عدم فراگيرى صحيح و عدم دقت لازم در ضبط اطلاعات دانست.

در پزشكى بيمارى‌اى كه داراى منشأ ژنتيك بوده و حافظه براى هميشه از بين رفته و هرگز عودت پيدا نمى‌كند اصطلاحاً (اختلال دماغى كورساكوف) ناميده مى‌شود.

با توجه به اين كه حافظه از سه عامل اصلى، قابليت و درك جذب و ثبت و به خاطر آوردن تشكيل شده است در (اختلال دماغى كورساكوف) اين سه عامل بكلى از فعاليت باز مى ماند و در اين حالت بيمار فقط بايك قابليت؛ يعنى قدرت حرف زدن باقى مى ماند اختلاف دماغى كور ساكوف را نبايد با نسيان كه فراموشى موقت و قابل درمان است اشتباه كرد. نسيان يا در اثر وارد آمدن شوك به مغز در تصادفات و يا در اثر وقوع حوادث عاطفى شديد عارض مى‌گردد و شخص صدمه ديده معمولًا آن سلسله خاطراتى كه آگاهانه يا نا آگاهانه مايل به فراموش كردن شان بوده است از ياد مى‌برد در اين حالت استراحت، روان درمانى و دارو به تدريج اين افراد را به حالت عادى بر مى‌گرداند در حالى كه در مورد اختلال دماغى كور ساكوف هيچ درمان مفيد واقع نمى‌شود و شخص مبتلا به علت از دست دادن حافظه قدرت تفكر و عمل را بكلى از دست مى‌دهد و نوعى زندگى گياهى پيدا مى‌كند.