گوناگون (قصه‌هاى كوتاه و آموزنده) - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٠١ - ٢١٢ - نحوست و سعادت ايام

است، در روايت دومى بين الطلوعين يك ساعت جداگانه قرارا داده شده است‌[١] در روايت ديگر تصريح شده كه از ساعت روز و شب نيست از ساعات بهشت است.[٢]

مجلسى مى‌گويد:[٣] در پاره‌اى از كتاب‌ها ديده‌ام كه عرب‌ها روز و شب هر كدام را به ١٢ ساعت تقسيم كرده‌اند و براى هر ساعتى نامى مانده‌اند ساعات روز از اين قرار است:

بكور، شروق، غدو، ضحى، هاجره، ظهيره، رواح، عصر، قصر، اصيل، عشى و غروب. و اسامى ساعات شب از اين قرار است:

شفق، غسق، عتمه، سدفه، جهمه، زلفه، بهره، صحره، فجره، صبح، صباح. البته كه در نامهاى مذكور اختلاف وجود دارد.

به هرحال از همه اين منقولات ظاهر مى‌شود كه ساعات آن‌ها؛ شصت دقيق‌اى نيست وگرنه تقسيم شب و روز به ١٢ ساعت در تمام سال غلط مى‌شد؛ زيرا گاهى روزها دراز مى‌شود و گاهى شب‌ها كه ديگرى كوتاه مى‌شود.

و اما اين‌كه آيا بين الطلوعين داخل شب است يا داخل روز اختلاف نظر وجود دارد و بحث آن طولانى است.

٢١٢- نحوست و سعادت ايام‌

مجلسى مرحوم در كتاب «سماء العالم بحار الانوار، ج ٥٩، طبع جديد» رواياتى را در باره سعود و نحوس بودن روزها نقل كرده است و اين‌كه در بعضى از روزها كار هايى خوب نيست.

در اين‌جا توجه شما خوانندگان را به چهار نكته جلب مى‌كنيم:

١. مقيد شدن به اين‌گونه روايات تا حدودى زيادى زندگانى دنيا را بر آدمى تباه‌

[١] - بحار الانوار. ج ٥٩/ ١

[٢] - المصدر ج ٥٩/ ٤

[٣] - المصدر ج ٥٩/ ٧ الكافى ج ٣/ ١٢٠ بحارالانوار ج ٥٩/ ١٨٧.