گوناگون (قصه‌هاى كوتاه و آموزنده) - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٤٧ - ٣٩ - تشكيك در مسلمات و يا مشهورات

مقدمات جزم خود مقصر باشد و آنان‌كه ادعا دارند جاهل در اصول دين هميشه مقصر است و نه قاصر، سخت در اشتباه هستند يقيناً اكثر جاهلين قاصرهستند؛ نه مقصر و تفصيله فى محله‌[١].

٥- مشهور متكلمين ما حيات خداوند را كه در قرآن مجيد آمده است به اتصاف او به علم و قدرت تفسير كرده‌اند كه دليل قانع كننده‌اى ندارند، و بايد در صحت آن شك نمود، حقيقت اين است كه معناى حيات خداوند تا كنون فهميده نشده است و احتمال مى‌رود كه به معناى وجود فعال باشد، ولى اين هم مجرد احتمال است. حياتى كه انسان دارد معلول تعلق روح ببدن است، كه خداوند نه روح دارد و نه بدن.

٦- مى‌گويند: امام حسين (ع) در روز عاشورا در حدود ١٩٠٠ تن از لشكر مهاجم يزيد را به جهنم واصل كرده است. ولى اگر حد متوسط زمان هر كشتن را يك دقيقه بگيريم، قتل اين عده بيشتر از ٣١ ساعت وقت لازم دارد؛ حتى اگر نيم دقيقه بگيريم باز هم بيشتر از ١٥ ساعت كامل را بايد امام حسين (ع) به شمشير زدن مشغول بوده باشد كه يقيناً چنين نبوده است.

٧- مى‌گويند: حضرت اميرالمؤمنين (ع) به بالين هر مُحتضَر حاضر مى‌شود، ولى در صراط الحق‌[٢] روى حساب ثابت شده است كه اين حضور ممكن نيست؛ بلى در روايات زيادى دارد كه هر محتضر آن حضرت را مى بيند، و اين مطلب هم عقلًا ممكن است و هم روايات آن را ثابت مى‌سازد.

٨- مشهور است كه تولد حضرت امام حسن (ع) در ١٥ رمضان و تولد امام حسين (ع) در ٣ شعبان است، اين ادعا با رواياتى كه فاصله اين دو برادر را به شش ماه و چند روز بيان مى‌كند، منافات دارد كه بايد يكى از اين دو موضوع را غلط دانست.

٩- دو حديث در زبان مردم عوام و منبرى‌ها در پاره‌اى از بلاد مشهور شده است:

اول: «كنت مع الانبياء سراً و مع النبى جهراً»؛ يعنى حضرت على فرموده است كه: من با انبيأ پنهانى و با حضرت ختمى مرتبت (ص) علنى و آشكارا بوده ام.

دوم: «كنت كنزاً مخفياً فاحببت ان اعرف فخلقت الخلق لكى اعرف» يعنى خداوند

[١] - صراط الحق ج ١/ ٤٥ الى ٥١.

[٢] - صراط الحق ج ٣/ ٣٥١ الى ٣٥٨.