شناخت نامه نماز - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٧٧ - ٦/ ٢ - ٦ خشوع و حضور قلب
٤٢٦. امام حسن عليه السلام: دو نفر در يك نمازند، حال آن كه پاداشهايشان به اندازه آسمان و زمين از هم فاصله دارد.
٤٢٧. امام على عليه السلام: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله مردى را ديد كه در نماز با ريشش بازى مىكند. فرمود: اگر دلش خاشع بود، اندامش نيز خاشع مىشد.
٤٢٨. امام على عليه السلام: انسان بايد در نمازش خشوع كند. اگر كسى دلش براى خداى عز و جل خاضع شود، اندامش نيز خاضع مىشوند و با چيزى بازى نمىكند.[١]
٤٢٩. امام على عليه السلام: اين گونه نيست كه فقط نماز بخوانى و روزه بگيرى و صدقه بدهى؛ بلكه چنين بايد كه نماز با دلى پاك و عملى مقبولِ خداوند و خشوعى كامل باشد.
٤٣٠. امام باقر عليه السلام: نگاهت را پايين انداز و به سوى آسمان مدوز. بايد چهرهات رو به روى سجدهگاهت باشد.
٤٣١. امام حسن عليه السلام- در بيان اخلاق مؤمن-: در نماز كاملًا افتاده و فروتن و در زكات، گشادهدست است.
[١]. در نقل تحف العقول چنين آمده است:« كه اگر كسى براى خدا در ركعتى خشوع كند، در نماز، با چيزى بازى نمىكند».