شناخت نامه نماز - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٩٧ - ٢/ ٣ روشنى چشم پيامبر(ص) و امتش

گرسنه پس از خوردن غذا، سير، و تشنه پس از نوشيدن آب، سيراب مى‌گردد؛ ولى من از نماز سير نمى‌شوم.

٧٤. تاريخ بغداد- به نقل از انس-: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله شبى به نماز برخاست. زنى نيز پا به پاى او نماز مى‌خواند. پيامبر صلى الله عليه و آله هنگامى كه متوجّه او شد، رو به سويش كرد و فرمود:

«اگر مى‌خواهى، بخواب».

زن گفت: من در خود، نشاط [عبادت‌] مى‌يابم.

سپس پيامبر صلى الله عليه و آله برخاست و نماز خواند و دوباره متوجّه او شد و همان سخن را فرمود. سپس برخاست و نماز خواند و براى بار سوم به او توجّه كرد و فرمود: «اگر مى‌خواهى، بخواب».

زن گفت: من در خود، نشاط [عبادت‌] مى‌يابم.

فرمود: «تو مانند من نيستى. من روشنى چشمم در نماز قرار داده شده است».

٧٥. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: جبرئيل به من گفت: نماز را محبوب تو ساخته‌اند. پس هر اندازه مى‌خواهى، از آن برگير.

٧٦. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله‌- هنگامى كه آيه «نماز را در دو سوى روز، به پا دار» نازل شد-: دوست ندارم به جاى نماز، آنچه را خورشيد بر آن مى‌تابد، داشته باشم.

٧٧. امام على عليه السلام: مؤمن ... به عيب خود، مشغول و فارغ از عيوب ديگران است و نماز، روشنى چشم اوست.