شناخت نامه نماز - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٨٩ - ٦/ ٦ - ٢ آنچه در قنوت گفته مىشود

٦٢٠. كتاب من لا يحضره الفقيه‌- به نقل از ابو بكر بن ابى سمّال-: نماز صبح را پشت سر امام صادق عليه السلام خواندم. هنگامى كه در ركعت دوم، قرائتش را تمام كرد، با صدايى نزديك به بلندى صداى قرائتش، گفت: «خدايا! ما را بيامرز و بر ما رحمت آور و به ما عافيت ده و از ما در دنيا و آخرت در گذر، كه تو بر هر كار توانايى».

٦٢١. دعائم الإسلام: دعاهاى گوناگونى براى قنوت نماز صبح، از اهل بيت- كه درودهاى خداوند بر ايشان باد- به ما رسيده است. اين دعاها همگى زيبا هستند و از زيباترين آنها، اين است كه بگويى: «خدايا! ما از تو يارى مى‌جوييم و آمرزش مى‌خواهيم و نيكى‌هايت را سپاس مى‌گوييم و كفران نمى‌كنيم. برايت فروتنى مى‌كنيم و از آن كه به تو كفر مى‌ورزد، دورى مى‌گزينيم.

خدايا! فقط تو را مى‌پرستيم و براى تو نماز مى‌گزاريم و سجده مى‌كنيم و به خدمت تو شتابانيم. به رحمتت اميد داريم و از عذابت هراسانيم كه بى گمان به كافران مى‌رسد.

خدايا! عذاب كن كافران و منافقان و منكران اوليايت، پيشوايانِ پاكِ خاندانِ پيامبرت را و بر آنان كيفر و رنج و خشم و عذابت را فرو فرست. خدايا! كافران اهل كتاب و مشركان را مجازات كن.

خدايا! مردان و زنان مؤمن را بيامرز و ميان آنان را اصلاح كن و با هم الفتشان ده و ايمان و حكمت را در دل‌هايشان بنشان و آنها را بر دين پيامبرت ثابت بدار و در برابر دشمنان تو و خودشان يارى‌شان كن.