شناخت نامه نماز - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٥ - نماز در روزگار پيامبران بنى اسرائيل

گفتنى است كه يهوديان نيز مانند مسلمانان، واژه خاصّى براى نماز با لفظ «تفيلا» و اوقات معيّنى براى برگزارى آن دارند.[١]

نماز در روزگار پيامبران بنى اسرائيل‌

پيامبران متعدّدى پس از موسى عليه السلام و پيش از عيسى عليه السلام از سوى خداوند برانگيخته شده‌اند كه از جمله آنان، اسماعيل صادق الوعد،[٢] داوود، زكريّا و يحيى عليهم السلام هستند.

آيات و احاديث متعدّدى به روشنى نشان مى‌دهند كه همه اين بزرگان، مأمور به نماز بوده‌اند و بِدان امر كرده و آن را پاس مى‌داشته‌اند. خداوند، فرمان اسماعيل (صادق الوعد) به خانواده‌اش را براى برپايى نماز، نقل نموده است.[٣] دو حديث نيز به محراب داوود عليه السلام و نماز خواندنش در آن، تصريح كرده‌اند.[٤] حديثى ديگر نيز گزارش مى‌كند كه خداوند متعال، برخى از موانع قبول نماز را به داوود عليه السلام وحى كرده است.[٥] افزون بر اين، آيه‌اى از سوره لقمان،[٦] به ضميمه حديثى كه معاصرت داوود عليه السلام با لقمان را نشان مى‌دهد،[٧] دليل ديگرى بر وجود آيين نماز در روزگار اوست.

احاديث متعدّدى نيز وصيّت لقمان را به فرزندش در باره نماز نقل كرده‌اند.[٨]

[١]. ر. ك: پايگاه اينترنتى انجمن كليميان ايران.

[٢]. اسماعيل صادق الوعد، اسماعيل بن حزقيل غير از اسماعيل، فرزند ابراهيم عليه السلام است( ر. ك: ميزان‌الحكمة: ش ٣٧٩٥/ نبوّت خاصّه/ اسماعيل).

[٣]. ر. ك: مريم: آيه ٥٥.

[٤]. ر. ك: ح ٧ و ٨.

[٥]. ر. ك: ج ٢/ ح ٩٠٥.

[٦]. لقمان: آيه ١٧.

[٧].« و كانَ لُقمانُ يُكثِرُ زيارَةَ داوودَ عليه السلام وَ يَعِظُهُ بمَواعِظِهِ وَ حِكمَتِه؛ لقمان، زياد به ديدن داوود عليه السلام مى‌رفت و با موعظه‌ها و سخنان حكيمانه و دانش بسيار خود، او را اندرز مى‌داد»( تفسير القمّى: ج ٢ ص ١٦٢).

[٨]. ر. ك: ح ١٠ و ٦٩.