شناخت نامه نماز - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٢٥ - ٥/ ١١ و اين چند بركت

٥/ ١١: و اين چند بركت‌

٣١٧. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله‌- پيوسته مى‌فرمود-: هر كس خود را به انتظار فرا رسيدن وقت نمازى واجب، نگاه دارد تا آن را در اوّل وقتش بخواند و ركوع و سجود و خشوعش را كامل بياورد و سپس خداى عز و جل را تمجيد و تعظيم و ثنا گويد تا آن كه وقت نماز ديگرى برسد و ميان اين دو، كار لغوى نكند، خداوند، اجر حج‌گزار و عمره‌گزار را برايش مى‌نويسد و از زمره اهل علّيّين‌[١] مى‌شود.

٣١٨. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: خداوند، فرشته‌اى به نام سخائيل دارد كه براى نمازگزاران به هنگام هر نماز، برگه‌هايى از پروردگار بزرگ جهانيان عز و جل مى‌گيرد. هنگامى كه مؤمنان، صبح بر مى‌خيزند و وضو مى‌گيرند و نماز صبح را مى‌خوانند، برگه‌اى را براى آنان از خداى عز و جل مى‌گيرد كه در آن، نوشته شده است: «من، خداى جاويدم. بندگانم! شما را در پناه خود قرار دادم و در سايه حمايت و نگاهبانى خود در آوردم. به عزّتم سوگند، شما را وا نمى‌گذارم و گناهانتان تا ظهر، آمرزيده شده است».

پس هنگام ظهر كه بر مى‌خيزند و وضو مى‌گيرند و نماز مى‌خوانند، براى آنان برگه دوم را از خداى عز و جل مى‌گيرد كه در آن، نوشته شده است: «من خداى توانايم. بندگانم! بدى‌هايتان را به نيكى تبديل كردم و آنها را آمرزيدم و به سبب خشنودى‌ام از شما، در منزلگاه شُكوه، جايتان دادم».

پس هنگام عصر كه بر مى‌خيزند و وضو مى‌گيرند و نماز مى‌خوانند، برگه سوم را براى آنان از خداى عز و جل مى‌گيرد كه در آن، نوشته شده است: «من، خداى بزرگم. يادم با شُكوه و قدرتم بسيار است. بندگان من! پيكرهايتان را بر آتش حرام كردم و شما را در جايگاه نيكان، نشاندم و تبهكارىِ تبهكاران را با رحمتم از شما دور كردم».

[١]. علّيّين در فرهنگ اسلامى، به آسمان هفتم و يا بالاترين مقام قرب الهى گفته مى‌شود.