شناخت نامه نماز - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٤٧ - ٤/ ٢ پاسدارى از حدود و وقتهاى نماز

انسان به نمازش و مراقبت از آن [را مى‌گويد]، تا آن كه چيزى او را از آن غافل نكند و به خود مشغول نسازد.

١٥٧. امام صادق عليه السلام‌- در باره سخن خداى عز و جل: «مردانى كه تجارت و داد و ستد، آنان را از ذكر خدا غافل نمى‌كند»-: اينها تاجرانى بودند كه چون وقت نماز فرا مى‌رسيد، تجارت را رها مى‌كردند و به سوى نماز مى‌رفتند. اينان از كسانى كه تجارت نمى‌كنند، اجر بيشترى دارند.

١٥٨. الكافى‌- به نقل از اسباط بن سالم-: بر امام صادق عليه السلام وارد شدم. از ما پرسيد: «عمر بن مسلم چه مى‌كند؟».

گفتم: خوب است؛ اما تجارت را رها كرده است.

امام صادق عليه السلام سه بار فرمود: «كار شيطان است. آيا نمى‌داند كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله كالاى قافله‌اى از شام آمده را خريد و با سود حاصل از فروش آن، بدهى‌اش را پرداخت و بخشى را ميان نزديكانش قسمت كرد. خداوند عز و جل مى‌فرمايد: «مردانى كه تجارت و داد و ستد، آنان را از ذكر خدا غافل نمى‌كند» (تا پايان آيه).

قصّه‌پردازان كه مى‌گويند: آنها تجارت نمى‌كردند، نادرست مى‌گويند؛ بلكه آنان، تاجرانى بودند كه نماز را در وقتش وا نمى‌نهادند [و تجارت را بر آن مقدّم نمى‌كردند] و اين برتر از كسى است كه تجارت نكند و به نماز حاضر شود».

١٥٩. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: پرچم برافراشته اسلام، نماز است. پس هر كس به آن دل بسپارد و آن را با واجبات و مستحبّاتش انجام دهد، مؤمن است.