رساله توضيح المسائل - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٥٥ - شرايط وضو

* شرط دوم: آب وضو مطلق باشد.

«مسأله ٢٨٩» وضو با آب نجس و آب مضاف باطل است، اگرچه انسان نجس بودن يا مضاف بودن آن را نداند يا فراموش كرده باشد و اگر با آن وضو نمازى نيز خوانده باشد، بايد آن نماز را دوباره با وضوى صحيح بخواند.

«مسأله ٢٩٠» اگر غير از آب گِل آلود مضاف، آب ديگرى براى وضو در اختيار نداشته باشد، چنانچه وقت نماز تنگ باشد، بايد تيمّم كند و اگر وقت داشته باشد، بايد صبر كند تا آب صاف شود و وضو بگيرد.

* شرط سوم: آب وضو و همچنين فضايى كه در آن وضو مى‌گيرد، مباح باشد.

«مسأله ٢٩١» وضو با آب غصبى و با آبى كه معلوم نيست صاحب آن راضى است يا نه (مگر از نهرهاى بزرگ به ترتيبى كه در مسأله ٢٩٥ مى‌آيد) حرام و باطل است؛ ولى اگر سابقاً راضى بوده و انسان نمى‌داند كه از رضايت خود برگشته يا نه، وضو صحيح است و نيز اگر آب وضو از صورت و دستها در جاى غصبى بريزد، اگر محل منحصر باشد- يعنى غير از مكان غصبى مكان ديگرى نداشته باشد- و وضو موجب ريزش آب به محل غصبى باشد، وضو باطل و حرام است و بايد تيمّم كند و نماز بخواند.

«مسأله ٢٩٢» وضو گرفتن از حوض مدرسه‌اى كه انسان نمى‌داند آن حوض را براى همه مردم وقف كرده‌اند يا براى محصلين همان مدرسه، در صورتى كه معمولًا مردم از آب آن وضو بگيرند و وضو گرفتن آنان نشانه رضايت متولّى باشد، اشكال ندارد.

«مسأله ٢٩٣» كسى كه نمى‌خواهد در مسجدى نماز بخواند، اگر نداند حوض آن را براى همه مردم وقف كرده‌اند يا براى كسانى كه درآنجا نماز مى‌خوانند، نمى‌تواند از حوض آن وضو بگيرد؛ ولى اگر معمولًا كسانى هم كه نمى‌خواهند در آنجا نماز بخوانند از حوض آن وضو بگيرند و وضو گرفتن آنان نشانه رضايت متولّى باشد، مى‌تواند از حوض آن وضو بگيرد.

«مسأله ٢٩٤» وضو گرفتن از حوض پاساژها و مسافرخانه‌ها و مانند آنها، براى كسانى كه ساكن آن اماكن نيستند، در صورتى صحيح است كه معمولًا كسانى هم كه‌