رساله توضيح المسائل - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ١٧٢ - مكان نمازگزار

تصرّفاتى مانند رفت و آمد انجام دهند و در صورت تصرّف نكردن به زحمت و مشقّت مى‌افتند، اشكال ندارد، حتّى اگر رضايت صاحبان آنها معلوم نباشد و يا در بين آنها صغير و يا مجنون وجود داشته باشد؛ ولى چنانچه بدانند كه صاحبان آنها راضى نيستند، نمى‌توانند در آن جا نماز بخوانند.

* شرط دوم: مكان نمازگزار بايد بى‌حركت باشد و اگر به واسطه تنگى وقت يا جهت ديگرى ناچار باشد در جايى كه حركت دارد- مانند اتومبيل، كشتى و قطار- نماز بخواند، به قدرى كه ممكن است بايد در حال حركت چيزى نخواند و اگر آن وسايل از سمت قبله به طرف ديگر حركت كنند، نمازگزار بايد به طرف قبله برگردد.

«مسأله ٩٠٤» نماز خواندن در اتومبيل، كشتى، قطار و مانند آنها در حال توقف مانعى ندارد.

«مسأله ٩٠٥» نماز روى خرمن گندم و جو و مانند آنها كه نمى‌توان روى آن بى‌حركت ماند، باطل است.

«مسأله ٩٠٦» در جايى كه به واسطه احتمال باد، باران، تراكم جمعيت و مانند آن اطمينان ندارد كه بتواند نماز را تمام كند، اگر نماز را به اميد تمام كردنِ آن شروع كند، اشكال ندارد و اگر به مانعى برخورد نكند، نماز او صحيح است.

* شرط سوم: مكان نمازگزار نبايد از جاهايى باشد كه ماندن در آن حرام است؛ بنابر اين نبايد در محلى كه باقى ماندن در آن براى انسان خطر جانى دارد- مانند محلى كه نزديك است سقف آن خراب شود- نماز خواند.

«مسأله ٩٠٧» بودن مرد و زن نامحرم در جاى خلوت جايز نيست؛ ولى چنانچه در چنين محلّى نماز بخواند، نمازش اشكال ندارد.

«مسأله ٩٠٨» نماز خواندن در جايى كه صداى آلات لهو و لعب شنيده مى‌شود باطل نيست، ولى گوش دادن به آنها حرام است.

* شرط چهارم: نبايد در جايى كه سقف آن كوتاه است و نمى‌توان در آن جا راست ايستاد يا به اندازه‌اى كوچك است كه جاى ركوع و سجود ندارد، نماز خواند و اگر ناچار