«مسأله ٣٢٣٩» حيوانى كه با آن نزديكى شده اگر با حيوانات ديگر مخلوط و مشتبه شده باشد، بايد از راه قرعه آن را تعيين نمايند، بدين گونه كه اوّل گله را دو نصف مى‌كنند و پس از قرعه آن نصف را كه مشخّص شده باز دو نصف مى‌كنند تا بالاخره آن حيوان مشخّص شود.

«مسأله ٣٢٤٠» خوردن، آشاميدن، تزريق و يا استعمال چيزى كه براى جسم يا روح انسان ضرر قابل توجّه دارد، حرام است، ولى اگر در موردى به نظر پزشك متخصّص و مطمئن درمان بيمارى منحصر به آن باشد، در حدّ ضرورت اشكال ندارد.

«مسأله ٣٢٤١» آشاميدن شراب، حرام و در بعضى از اخبار بزرگ‌ترين گناه شمرده شده است و اگر كسى آن را حلال بداند، در صورتى كه متوجّه باشد كه لازمه حلال دانستن آن تكذيب خدا و پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم مى‌باشد كافر است. از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام روايت شده است كه فرمودند: «شراب ريشه بدى‌ها و منشأ گناهان است و كسى كه شراب مى‌خورد، عقل خود را از دست مى‌دهد و در آن هنگام خدا را نمى‌شناسد و از هيچ گناهى باك ندارد و احترام هيچ كس را نگه نمى‌دارد و حقّ خويشان نزديك را رعايت نمى‌كند و از زشتى‌هاى آشكار رو نمى‌گرداند و روح ايمان و خداشناسى از بدن او بيرون مى‌رود و روح ناقص خبيثى كه از رحمت خدا دور است در او مى‌ماند و خدا و فرشتگان و پيامبران عليهم السلام و مؤمنين، او را لعنت مى‌كنند و تا چهل روز نماز او قبول نمى‌شود و روز قيامت روى او سياه است و زبان از دهانش بيرون مى‌آيد و آب دهان او به سينه‌اش مى‌ريزد و فرياد تشنگى او بلند است.»[١] «مسأله ٣٢٤٢» سر سفره‌اى كه در آن شراب مى‌خورند، اگر انسان يكى از آنان حساب شود، بنابر احتياط واجب نبايد نشست و غذا خوردن از آن سفره حرام است.

«مسأله ٣٢٤٣» بر هر مسلمان واجب است مسلمان ديگرى را كه نزديك است از گرسنگى يا تشنگى بميرد، نان و آب داده و او را از مرگ نجات دهد.

«مسأله ٣٢٤٤» كسى كه بر اثر گرسنگى يا تشنگى به حدّ اضطرار رسيده و چيز

[١]- فروع كافى، كتاب الاشربة،« باب شارب الخمر»، ج ٥، ص ٣٩٩، ح ١٦.