رساله توضيح المسائل - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٥٧٢ - احكام نگاه، لمس و صدا

نجيب باشد- نبايد به عكس او نگاه كند.

«مسأله ٣٠٤١» اگر در حال ناچارى زن بخواهد زن ديگر يا مردى غير از شوهر خود را تَنقيه كند يا عورت او را آب بكشد و همچنين اگر مرد بخواهد مرد ديگر يا زنى غير از همسر خود را تنقيه كند يا عورت او را آب بكشد، بايد چيزى در دست كند كه دست او به عورت نرسد.

«مسأله ٣٠٤٢» اگر مرد براى معالجه زن نامحرم ناچار باشد كه او را نگاه كند و دست به بدن او بزند، اشكال ندارد؛ ولى اگر با نگاه كردن بتواند معالجه كند، نبايد دست به بدن او بزند و اگر با دست زدن مى‌تواند معالجه كند، نبايد به او نگاه كند.

«مسأله ٣٠٤٣» اگر انسان براى معالجه كسى ناچار شود كه به عورت او نگاه كند، بنابر احتياط واجب بايد آينه را در مقابل گذاشته و در آن نگاه كند؛ ولى اگر چاره‌اى جز نگاه كردن به عورت نباشد، اشكال ندارد.

«مسأله ٣٠٤٤» زن مى‌تواند در جايى كه نامحرم هست با صداى بلند صحبت كند، مگر اين كه صداى او موجب تحريك مردهاى نامحرم باشد كه در اين صورت جايز نيست.

«مسأله ٣٠٤٥» زن و مرد نامحرم مى‌توانند صداى يكديگر را بدون قصد لذّت بشنوند، خواه به صورت صحبت كردن باشد يا به شكلى ديگر و خواه به طور مستقيم باشد يا غير مستقيم؛ ولى اگر صداى زن مهيّج باشد، بنابر احتياط از گوش دادن به آن اجتناب شود.