رساله توضيح المسائل - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٤٩٣ - احكام كفالت

پنجم: طلبكار كفيل را از كفالت آزاد كند.

ششم: كسى كه صاحب حق است، به وسيله حواله يا نحو ديگرى، حقّ خود را به ديگرى واگذار نمايد.

«مسأله ٢٦٤٤» اگر كفيل در طول مدّت كفالت يقين كند يا احتمال عقلايى دهد كه شخص مورد كفالت قصد فرار دارد، مى‌تواند پيش از موعد مقرّر او را تحويل دهد و در اين صورت كفالت به هم مى‌خورد.

«مسأله ٢٦٤٥» هزينه احضار بدهكار در صورتى كه بدون اجازه طلبكار باشد، به عهده كفيل است و اگر با اجازه طلبكار بوده، به عهد او مى‌باشد.

«مسأله ٢٦٤٦» هر كس شخصى را از تحت اقتدار صاحب حق يا قائم مقام او بدون رضايت وى خارج كند، در حكم كفيل است، بنابراين اگر فردى شخص بدهكارى را از دست طلبكار رها كرده و فرارى دهد، چنانچه به گونه‌اى باشد كه طلبكار دسترسى به او پيدا نكند، آن شخص بايد بدهكار را تحويل دهد و يا بدهى او را بپردازد و از اين قبيل است فرارى دادنِ قاتل از دست ورثه مقتول.

«مسأله ٢٦٤٧» كفيل بايد شخصى را كه كفالت كرده، طبق تعهد در زمان يا مكانى كه تعهد كرده، حاضر كند و در غير اين صورت، بايد از عهده حقى كه بر عهده شخص كفالت شده مى‌باشد، برآيد.

«مسأله ٢٦٤٨» جايز است كه شخصى كفيلِ كفيل شود.