رساله توضيح المسائل - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٤٦٩ - احكام وكالت

صحيح است.

«مسأله ٢٥٢٢» موكّل يعنى كسى كه ديگرى را وكيل مى‌كند و نيز كسى كه وكيل مى‌شود، بايد بالغ و عاقل باشند و از روى قصد و اختيار اقدام كنند، ولى بچّه مميّز اگر فقط در خواندن صيغه وكيل شده باشد و صيغه را با شرايط آن بخواند، صيغه‌اى كه خوانده صحيح است.

«مسأله ٢٥٢٣» انسان نمى‌تواند براى انجام كارى كه قدرت انجام آن را ندارد يا شرعاً نبايد آن را انجام دهد، از طرف ديگرى وكيل شود، مثلًا كسى كه در احرام حجّ است، چون نبايد صيغه عقد زناشويى را بخواند، نمى‌تواند براى خواندن صيغه از طرف ديگرى وكيل شود.

«مسأله ٢٥٢٤» اگر انسان كسى را براى انجام تمام كارهاى خود وكيل كند، صحيح است و همچنين اگر وكيل كند كه يكى از چند كار را انجام دهد و او يكى را انتخاب كند صحيح است، ولى اگر كسى را براى يكى از كارهاى خود وكيل كند و آن كار را معيّن نكند، وكالت صحيح نيست.

«مسأله ٢٥٢٥» وكالت براى دفاع از متّهم در دادگاه اشكال ندارد، ولى چنانچه وكيل يقين به مُحِق نبودن شخص متّهم از نظر شرعى داشته باشد، وكالت براى دفاع از او جايز نيست، مگر اين كه به نحوى به حقوق او تجاوز شده باشد كه در اين صورت دفاع از حقوق مشروع او اشكال ندارد، بلكه در بعضى از موارد واجب مى‌باشد.

«مسأله ٢٥٢٦» وكالت براى آباد كردن زمين‌هاى موات، صيد كردن ماهى‌ها و به طور كلّى براى به دست آوردن چيزهاى مباح صحيح است و آنچه را كه وكيل به قصد موكّل خود آباد يا صيد مى‌كند و يا به دست مى‌آورد، ملكِ موكّل مى‌باشد.

«مسأله ٢٥٢٧» كافر مى‌تواند از طرف مسلمان وكيل شود، مگر در امورى كه اسلام شرط عامل باشد، هم چنانكه مسلمان نيز مى‌تواند وكيل كافر شود.

«مسأله ٢٥٢٨» وكالت، عقد جايز است و هر يك از دو طرف مى‌توانند آن را به هم بزنند مگر اين كه به هم نزدن آن شرط شده باشد، مثلًا در ضمن عقد ازدواج شرط كنند