رساله توضيح المسائل - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٢٧٣ - احكام جماعت

«مسأله ١٤٩٧» اگر بداند نماز يك صف از صفهاى جلو باطل است، نمى‌تواند اقتدا كند، ولى اگر نداند نماز آنان صحيح است يا نه، مى‌تواند اقتدا نمايد.

«مسأله ١٤٩٨» هرگاه بداند نماز امام باطل است، مثلًا بداند امام وضو ندارد، اگرچه خود امام متوجّه نباشد، نمى‌تواند به او اقتدا كند.

«مسأله ١٤٩٩» اگر مأموم در صحّت قرائت امام جماعت شك كند، در صورتى كه شك او به گونه‌اى باشد كه بتواند حمل بر صحّت نمايد، مى‌تواند به او اقتدا كند.

* شرط چهارم: جلوتر نبودن مأموم از امام.

«مسأله ١٥٠٠» مأموم نبايد جلوتر از امام بايستد و به احتياط واجب بايد كمى عقب‌تر از امام بايستد؛ ولى اگر مأموم فقط يك مرد باشد، بنابر احتياط واجب بايد در سمت راست امام بايستد و مى‌تواند مساوى با امام بايستد و چنانچه قدّ مأموم بلندتر از امام باشد و در ركوع و سجود سر او جلوتر از امام باشد، اشكالى ندارد.

احكام جماعت‌

«مسأله ١٥٠١» مأموم بايد غير از حمد و سوره، همه ذكرهاى نماز را خودش بخواند، ولى اگر ركعت اوّل يا دوم مأموم ركعت سوم يا چهارم امام باشد، بايد حمد و سوره را بخواند.

«مسأله ١٥٠٢» اگر مأموم در ركعت اوّل و دوم نماز صبح، مغرب و عشاء صداى حمد و سوره امام را بشنود، نبايد حمد و سوره را بخواند و بنابر احتياط واجب بايد به قرائت امام گوش دهد، بلكه اگر كلمات امام را تشخيص ندهد نيز احتياطاً حكم همين است و اگر صداى امام را نشنود، مستحب است حمد و سوره را بخواند، ولى بايد آهسته بخواند و چنانچه سهواً بلند بخواند، اشكال ندارد.

«مسأله ١٥٠٣» اگر مأموم بعضى از كلمات حمد و سوره امام را بشنود، احتياط واجب آن است كه حمد و سوره را نخواند.

«مسأله ١٥٠٤» اگر مأموم سهواً حمد و سوره را بخواند يا گمان كند صدايى كه‌