رساله توضيح المسائل - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٢١٦ - مُبْطِلات نماز

چنانچه به قصد اين كه چيزى را به كسى بفهماند بگويد، اگر قصد ذكر نداشته باشد، نماز او باطل است، بلكه اگر قصد ذكر نيز داشته باشد بنابر احتياط بايد نماز را اعاده كند.

«مسأله ١١٥٩» خواندن قرآن در نماز به قصد قرائت قرآن، غير از چهار سوره‌اى كه سجده واجب دارند و در احكام جنابت گفته شد، اشكال ندارد و همچنين دعا كردن در نماز جايز است، اگرچه به فارسى يا زبان ديگر باشد.

«مسأله ١١٦٠» اگر چيزى از حمد و سوره و ذكرهاى نماز را عمداً يا احتياطاً چند مرتبه بگويد، اشكال ندارد.

«مسأله ١١٦١» انسان نبايد در حال نماز به ديگرى سلام كند و اگر ديگرى به او سلام كند، بايد به گونه‌اى پاسخ دهد كه سلام مقدّم باشد، مثلًا بگويد: «السَّلامُ عَلَيْكُمْ» و نبايد «عَلَيْكُمُ السَّلامْ» بگويد و احتياط واجب آن است كه اجزاى جواب سلام، مانند اجزاى خود سلام باشد، مثلًا در جواب «عليكم السلام» بايد بگويد: «السلام عليكم» و نمى‌تواند در جواب آن بگويد: «سلامٌ عليكم» و يا «السلام عليك».

«مسأله ١١٦٢» انسان بايد جواب سلام را در نماز يا غير آن فوراً بگويد و اگر در حال نماز عمداً يا از روى فراموشى جواب سلام را به قدرى تاخير اندازد كه اگر جواب بگويد جواب آن سلام حساب نشود، نبايد جواب بدهد و اگر در نماز نباشد، جواب دادن واجب نيست.

«مسأله ١١٦٣» بايد جواب سلام را به گونه‌اى بگويد كه سلام كننده بشنود، ولى اگر سلام كننده ناشنوا باشد، چنانچه انسان به نحو معمول جواب او را بدهد كافى است؛ ولى چنانچه نتواند جواب سلام را ولو با اشاره به او بفهماند، جواب سلام او واجب نيست.

«مسأله ١١٦٤» نمازگزار بايد جواب سلام را به قصد جواب بگويد نه به قصد قرائت قرآن، ولى گفتن جواب سلام به قصد دعا به معناى طلب سلامت از خدا براى گوينده سلام، اشكال ندارد.

«مسأله ١١٦٥» اگر زن يا مرد نامحرم يا بچّه مميّز، يعنى بچّه‌اى كه خوب و بد را