رساله توضيح المسائل - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ١٧ - احكام آبها

مخلوط شده به قدرى زياد باشد كه به آن «آب مطلق» نگويند.

«مسأله ٦١» آبى كه مطلق بوده و معلوم نيست مضاف شده يا نه، مثل آب مطلق است، يعنى چيز نجس را پاك مى‌كند و وضو و غسل نيز با آن صحيح است، ولى آبى كه مضاف بوده و معلوم نيست مطلق شده يا نه، مثل آب مضاف است، يعنى چيز نجس را پاك نمى‌كند و وضو و غسل نيز با آن باطل است.

«مسأله ٦٢» آبى كه معلوم نيست مطلق است يا مضاف و معلوم نيست كه قبلًا مطلق بوده يا مضاف، نجاست را پاك نمى‌كند و وضو و غسل نيز با آن باطل است، ولى اگر به اندازه كُر يا بيشتر باشد و نجاست به آن برسد، حكم به نجس بودن آن نمى‌شود.

«مسأله ٦٣» اگر نجاست به آب كُر يا جارى و مانند آنها برسد و بو، رنگ يا طعم آن را تغيير ندهد ولى پس از مدتى بو يا رنگ يا طعم آن آب تغيير كند، چنانچه معلوم شود اين تغيير به سبب آن نجاست بوده، بنابر احتياط آن آب نجس مى‌شود.

«مسأله ٦٤» آبى كه به واسطه نجاست، بو يا رنگ يا طعم آن تغيير كرده، چنانچه به خودى خود و بدون اتصال به آب كُر يا جارى و مانند آنها تغيير آن از بين برود، پاك نمى‌شود.

«مسأله ٦٥» آبى كه عين نجاست، مثل خون و ادرار به آن برسد و بو يا رنگ يا مزه آن را تغيير دهد، اگرچه كُر يا جارى باشد نجس مى‌شود، ولى اگر بو يا رنگ يا مزه آب به واسطه نجاستى كه بيرون آن است عوض شود- مثلًا مردارى كه پهلوى آب است بوى آن را تغيير دهد- نجس نمى‌شود.

«مسأله ٦٦» آبى كه عين نجاست مثل خون و ادرار در آن ريخته شده و بو يا رنگ يا مزه آن را تغيير داده، چنانچه به كُر يا جارى متصل شود يا باران بر آن ببارد يا باد باران را در آن بريزد يا آب باران در هنگام باريدن، از ناودان در آن جارى شود و تغيير آن از بين برود، بنابر احتياط به شرطى پاك مى‌شود كه با آب باران يا كُر يا جارى مخلوط شود.

«مسأله ٦٧» به آبى كه هنگام برطرف كردن نجاست از چيز نجس جدا مى‌شود «غُساله» مى‌گويند. اگر چيز نجس را در آب كُر يا جارى فرو برند، چنانچه عين نجاست‌