رساله توضيح المسائل - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ١٠٧ - غسل مسّ ميّت

موى خود را به موى ميّت برساند، اگر عرفاً مسّ ميّت به آن صدق كند، غسل واجب است.

«مسأله ٥٥٣» براى مسّ بچه مرده، حتى بچّه سقط شده‌اى كه چهار ماه او تمام شده، غسل مسّ ميّت واجب است، بلكه بهتر است براى مسّ بچّه سقط شده‌اى كه از چهار ماه كمتر دارد نيز غسل كند.

«مسأله ٥٥٤» اگر بچّه چهار ماهه‌اى مرده به دنيا بيايد و بدن او سرد شده باشد و عرفاً بر تماس بدن مادر با بدن او در حين تولد، مسّ ميّت صدق كند، مادر او بنابر احتياط واجب بايد غسل مسّ ميّت كند.

«مسأله ٥٥٥» بچّه‌اى كه بعد از مردن مادر و سرد شدن بدن او به دنيا مى‌آيد، اگر عرفاً بر تماس بدن او با بدن مادرش در حين تولد، مسّ ميت صدق كند، وقتى بالغ شد احتياط واجب آن است كه غسل مسّ ميّت كند.

«مسأله ٥٥٦» اگر انسان ميّتى را كه سه غسل او كاملًا تمام شده مس نمايد، غسل بر او واجب نمى‌شود، ولى اگر پيش از آن كه غسل سوم او تمام شود جايى از بدن او را مس كند، اگرچه غسل سوم آنجا تمام شده باشد، بايد غسل مسّ ميّت نمايد.

«مسأله ٥٥٧» اگر ديوانه يا بچه نابالغى ميّت را مس كند، بعد از آن كه ديوانه، عاقل يا بچّه، بالغ شد بايد غسل مسّ ميّت نمايد، اگرچه غسل بچّه غير بالغ مميز نيز بنابر اقوى صحيح است.

«مسأله ٥٥٨» اگر از بدن انسان زنده و يا مرده قسمتى كه داراى استخوان است جدا شود و پيش از آن كه قسمت جدا شده را غسل دهند انسان آن را مس نمايد، بايد غسل مسّ ميّت كند، ولى اگر قسمتى كه جدا شده استخوان نداشته باشد، چنانچه از بدن انسان زنده جدا شده باشد، براى مسّ آن غسل واجب نيست، ولى اگر از بدن مرده‌اى كه او را غسل نداده‌اند جدا شده باشد، بنابر احتياط واجب مسّ آن موجب غسل مى‌شود.

«مسأله ٥٥٩» براى مسّ استخوان و دندانى كه از مرده جدا شده و آن را غسل نداده‌اند، بنابر احتياط واجب بايد غسل كرد، ولى براى مسّ استخوان و يا دندانى كه از زنده جدا شده و گوشت ندارد، غسل لازم نيست.