سال قمرى: به سالى گفته مى‌شود كه مدت آن به اندازه دوازده بار گردش ماه به دور زمين است و با ماه محرم شروع مى‌شود و به ماه ذى الحجّه ختم مى‌گردد. سال قمرى حدود يازده روز از سال شمسى كمتر است.

ستر: پوشاندن.

سجده: پيشانى بر زمين نهادن براى ستايش خداوند و اظهار خضوع و فروتنى در برابر پروردگار.

سجده سهو: دو سجده كه نمازگزار به جهت برخى اشتباهاتى كه در نماز از او سر زده، بعد از نماز به جا مى‌آورد و چگونگى و شرايط و موارد آن در توضيح المسائل آمده است.

سجده شكر: سجده به جهت سپاسگزارى از نعمت‌هاى الهى و يا دفع بلاها.

سجده واجب قرآن: سجده‌اى كه واجب است پس از خواندن و يا گوش كردن به چهار آيه از آيات قرآن كريم انجام شود (آيه سجده).

سرمايه: پول يا كالا يا ابزار و وسايلى كه اساس كسب و تجارت قرار گيرد، رأس المال.

سرقفلى: پول يا عوضى كه به جهت خالى كردن محل كسب و تجارت و واگذار كردن آن به ديگرى دريافت مى‌شود و ماليت آن محفوظ است، به طورى كه مثلًا اگر مستأجرى كه به سبب پرداخت مبلغى (سرقفلى) به مالك، محلّ كسب در اختيار او قرار گرفته، بخواهد آن را تخليه كند و به مستأجر ديگرى واگذار نمايد، بتواند براى اين كار از او مبلغى (سر قفلى) بگيرد.

سعى (بين صفا و مروه): از واجبات عمره و حج است و آن پيمودن هفت بار مسير بين دو كوه صفا و مروه است و از صفا شروع و به مروه ختم مى‌شود.

سفر معصيت: مسافرتى كه خودش معصيت باشد (مثل سفرى كه باعث اذيت و آزار پدر و مادر است و فرزند را از آن نهى كرده‌اند) يا به قصد معصيت انجام شود (مثل سفر به شهر ديگر براى دزدى كردن).

سنّت: يكى از منابع چهارگانه استخراج احكام الهى است و به قول، فعل و تقرير چهارده معصوم عليهم السلام گفته مى‌شود؛ طريقه و روش مشروع در دين (ضد بدعت)؛ مفرد سُنَن كه به معناى مستحبّات و آداب است.

سنّى: مسلمانى كه قائل به خلافت چهار خليفه پس از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله باشد كه اول آنان ابوبكر و آخر آنان على عليه السلام است.

سوره سجده دار: چهار سوره‌اى كه مشتمل بر آيه سجده هستند (آيه سجده).

سهم الارث: مقدارى از تركه ميّت كه به هر يك از وارثان مى‌رسد، سهم الارث هر يك از آنان محسوب مى‌شود.

سهم امام عليه السلام: نيمى از خمس است كه در