استفتائات - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٥٥ - ثابت شدن نجاست

حكمى دارد؟

پاسخ: عرق شترى كه به خوردن نجاستى غير از مدفوع انسان (ولو بول انسان) عادت كرده، نجس نيست.

[٢١١] سؤال ٨٤: آيا گوشت حيوان حلال گوشت كه نجاستخوار شده است، پاك است يا نجس و خوردن آن چه حكمى دارد؟

پاسخ: گوشت حيوان نجاستخوار پاك است؛ ولى قبل از استبراء، خوردن آن جايز نيست.

[٢١٢] سؤال ٨٥: اگر حيوان حلال گوشتى را به خوردن نجاستى مانند شراب عادت دهند، آيا بول و غائط او پاك است و مى‌توان از گوشت او استفاده كرد يا خير؟

پاسخ: به جهت عادت به خوردن شراب، بول و غائط حيوان، نجس نمى‌شود و گوشتش هم حرام نمى‌گردد.

[٢١٣] سؤال ٨٦: حكم عرق، ادار، مدفوع، گوشت و تخم حيوانى كه به خوردن مدفوع حيوان حرام گوشتى كه خون جهنده دارد (غير انسان)، عادت كرده است، چگونه است؟

پاسخ: به واسطه اعتياد به خوردن مدفوع غير انسان، نجاست و حرمت عارض نمى‌شود.

ثابت شدن نجاست‌

[٢١٤] سؤال ٨٧: اگر در باب نجاست يا پاكى چيزى، دو نفر شهادت بر پاكى و دو نفر ديگر شهادت بر نجاست دهند، آن چيز پاك است يا نجس؟ و اگر در يك طرف دو نفر و در طرف ديگر سه يا چهار نفر باشند، حكم آن چيست؟

پاسخ: اگر شهادت يكى از بيّنه‌ها مستند به علم باشد، مقدّم است، وگرنه هر دو ساقط مى‌شوند. بنا بر اين آن شى‌ء محكوم به طهارت است، مگر آن كه علم به نجاست سابق آن داشته باشيم؛ و زيادى و كمى نفرات بيّنه، در اعتبار آن‌