استفتائات - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٤١ - غائط(مدفوع)

مى‌شود.

[١٤٤] سؤال ١٧: اگر چيزى را كه انسان فرو مى‌برد، بدون هضم شدن و به صورت اوليه از مخرج غائط خارج شود (مثل، نخود، لپه، هسته خرما و هسته بعضى ميوه‌ها، مانند گيلاس و آلبالو)، آيا اين چيزها غائط محسوب مى‌شود و نجس است و وضو را باطل مى‌كند يا اين طور نيست؟

پاسخ: خود آنها غائط حساب نمى‌شوند و مبطل وضو و غسل نيستند؛ ولى اگر همراه با نجاست باشند، نجس هستند و قهراً وضو نيز به جهت خارج شدن نجاست، باطل مى‌شود.

[١٤٥] سؤال ١٨: آبى كه گاهى از مخرج غائط خارج مى‌شود، ولى رنگ و بوى نجاست را ندارد، پاك است يا نجس؟

پاسخ: چنانچه مخلوط به نجاست نباشد، پاك است.

[١٤٦] سؤال ١٩: گندم يا برنجى كه در آن فضله موش پيدا شده است، آيا لازم است قبل از آرد كردن آنها مورد جستجو قرار گيرند تا اگر فضله ديگرى در آنها وجود دارد، جدا شود يا لازم نيست؟

پاسخ: با شك در بودن فضله موش ديگرى در بقيه گندم و يا برنج و يا حبوبات ديگر، جستجو و تفحّص لازم نيست و آرد آن، محكوم به طهارت است.

[١٤٧] سؤال ٢٠: اگر در نان پخته شده، فضله موش يا چيز نجس ديگرى پيدا شود، حكم آن چيست؟

پاسخ: اگر احتمال عقلايى داده شود كه فضله موش و يا نجاست ديگر، روى نان افتاده است، در اين صورت از موضعِ ملاقات اجتناب شود و بقيه نان، محكوم به طهارت است.