استفتائات - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٢٢٣ - قصد غير ذكر از اذكار نماز

بر احتياط آن را قضا نمايد.

[٨٩٤] سؤال ٢٤٣: شخصى خانه جديدى مى‌خرد. در ابتداى امر براى يافتن قبله از يكى از همسايه‌ها جهت قبله را مى‌پرسد و به آن جهت نماز مى‌خواند؛ اما بعدها با گذاشتن قبله نما اطمينان پيدا مى‌كند جهتى را كه سال‌ها به طرف آن نماز مى‌خوانده، اشتباه بوده است. با توجه به اين كه اين فرد از راه‌هاى معتبر، براى يافتن قبله استفاده نكرده است، آيا بايد نماز هايى كه در اين سال‌ها خوانده، قضا نمايد؟

پاسخ: اگر انحراف نمازگزار از قبله به حدّ مشرق و مغرب (چپ يا راست قبله) نرسد، اعاده و قضا ندارد و اگر به اين حد برسد، اعاده لازم است؛ ولى قضا ندارد و اگر انحراف بيش از آن باشد كه در نتيجه قبله در پشت نمازگزار واقع شده، اعاده واجب است و بنا بر احتياط واجب قضا نيز لازم است و چنانچه امثال اين افراد ملتفت باشند و احتمال جدّى انحراف از قبله را بدهند، لازم است تحقيق كنند تا براى آنها اطمينان حاصل شود و نبايد نسبت به مسائل شرعى با سهل انگارى برخورد شود.

قصد غير ذكر از اذكار نماز

[٨٩٥] سؤال ٢٤٤: گاهى كسى كه مشغول نماز است، براى متوجه كردن ديگران به امرى، تكبير در نماز را بلند مى‌گويد، اين كار چه حكمى دارد؟

پاسخ: اگر به قصد ذكر، تكبير مى‌گويد و در حال گفتن تكبير، صدا را بلند مى‌كند تا ديگرى را متوجه كند، اشكال ندارد و اگر به نيّت متوجه كردن ديگرى تكبير مى‌گويد، ولى قصد ذكر هم مى‌كند، نمازش باطل است و در صورتى كه هر دو را در عرض هم قصد كند، صحّت نماز، محلّ تأمّل است.

[٨٩٦] سؤال ٢٤٥: من مادر سه فرزند هستم كه يكى از آنها كلاس اول دبستان است و دو تاى ديگر به مدرسه نمى‌روند و دوست دارم كه بچه‌هايم از كوچكى نمازشان را