استفتائات - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ١٦٣ - قبله

قبله‌

[٦٥٢] سؤال ١: گاهى وارد جايى مى‌شويم و جهتى را به عنوان قبله به ما نشان مى‌دهند؛ ولى خودمان جهت قبله را غير از آن جهتى كه با ما نشان داده‌اند، تشخيص مى‌دهيم. در اين موقع، كدام يك را ترجيح دهيم؟

پاسخ: اگر يقين يا اطمينان به جهت قبله پيدا كرديد، به يقين و اطمينان خودتان عمل كنيد، وگرنه اگر بيّنه بر خلاف اجتهاد شما باشد، چنانچه آن بيّنه، اخبار از حس باشد، بر اجتهاد شما مقدّم است، وگرنه اقوى‌ عمل به مقتضاى اجتهاد است و در هر صورت تكرار نماز وجهى ندارد.

[٦٥٣] سؤال ٢: گاهى تعيين قبله توسط نمازگزار، موافق با جهت قبله در محراب‌ها و قبرهاى آن منطقه نيست. آيا نمازگزار، مى‌تواند به طرف قبله‌اى كه خودش تعيين كرده، نماز بخواند؟

پاسخ: ظاهر اين است كه عمل به اجتهاد خودش كافى است؛ چون دليلى بر حجيّت امور ذكر شده در سؤال، جز سيره نيست و سيره از شمول اين صورت قاصر است.

[٦٥٤] سؤال ٣: اگر مكلّف، در حال خواندن نماز گمان پيدا كند كه قبله در جهتى غير از آن جهتى است كه به سوى آن نماز مى‌خواند، آيا مى‌تواند جهت خود را به سوى طرفى كه گمان پيدا كرده، تغيير دهد؟