استفتائات - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٣١٩ - مواردى كه فقط قضاى روزه واجب است

جاهل مقصّر باشد، بنا بر اقوى‌ و اگر جاهل قاصر باشد، بنا بر احتياط روزه‌اش باطل است و قضا دارد؛ ولى كفّاره ندارد، مگر اين كه جاهل مقصّر ملتفت باشد؛ يعنى در ياد گرفتن مسأله كوتاهى كرده باشد و در موقع عمل احتمال بطلان روزه را نيز بدهد كه در اين صورت كفّاره را هم بايد بدهد. همچنين اگر بداند كه كارى حرام است، ولى نداند كه باعث ابطال روزه مى‌شود يا نه و مرتكب آن شود و آن فعل حرام، مبطل روزه باشد، احتياطاً كفّاره هم بر او واجب مى‌شود.

[١٢٤٦] سؤال ١٣٨: اگر شخصى روزى را كه مردّد بين آخر شعبان و اول رمضان است، افطار كند، از نظر قضا و كفّاره چه حكمى دارد؟ اگر روزى را كه مردّد بين آخر رمضان و اول شوال است، افطار كند، حكمش چيست؟

پاسخ: اگر كسى شك كند كه امروز، آخر ماه شعبان است يا اول ماه رمضان و افطار كند، چنانچه بعداً معلوم شود اول ماه رمضان بوده است، فقط قضا دارد و اگر معلوم شود آخر ماه شعبان بوده و يا به حالت شك باقى بماند و معلوم نشود كه آخر شعبان بوده يا اول رمضان، قضا و كفّاره ندارد و اگر شك كند كه آخر ماه رمضان است يا اول شوال و افطار كند و بعداً معلوم شود كه آخر ماه رمضان بوده است و يا به حالت شك بماند و معلوم نشود كه آخر رمضان بوده يا اول شوال، قضا و كفّاره لازم است و اگر معلوم شود كه اول شوال بوده، چيزى از قضا و كفّاره بر عهده او نيست، اگرچه احتياط مستحب دادن كفّاره است.

[١٢٤٧] سؤال ١٣٩: كسى در شب ماه رمضان چيزى مى‌خورد كه مى‌داند موجب قى كردن در فردا مى‌شود، روزه‌اش از جهت قضا و كفّاره چگونه است؟

پاسخ: در مفروض سؤال، بنا بر احتياط قضا بر او واجب است؛ ولى كفّاره ندارد؛ اما اگر پس از خوردن، اين مطلب را فراموش كند و قصد روزه كند و فردا نيز قى نكند، روزه‌اش صحيح است.