استفتائات - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٣١٣ - كفاره روزه

فقير جداگانه در نظر گرفته شود كه كار بسيار مشكلى است يا يك گروه شصت نفرى كافى است و كفّاره تمام روزه‌ها را به همين يك گروه مى‌تواند بدهد؟

پاسخ: كفّاره تمام روزه‌ها را مى‌توان به يك گروه شصت نفرى از فقرا داد؛ ولى بايد كفّاره هر روز، حتماً به شصت فقير برسد و كمتر از آن مجزى نيست.

[١٢٢٣] سؤال ١١٥: كسى كه مشغول گرفتن دو ماه روزه كفّاره است، آيا حق دارد قبل از تمام شدن سى و يك روز، بين روزه‌ها فاصله بيندازد و بعضى از روزه‌ها را افطار كند؟

پاسخ: افطار كردن در وسط سى و يك روز مانع شرعى ندارد؛ ولى بايد دو ماه روزه را از سر بگيرد و روزه‌هاى گرفته شده به حساب نمى‌آيد.

[١٢٢٤] سؤال ١١٦: زنى كه مشغول گرفتن شصت روز، روزه كفّاره است و قبل از تمام شدن ٣١ روز از آن، عادت ماهانه برايش پيش مى‌آيد، تكليفش چيست؟

پاسخ: فاصله شدن زمان حيض، ضررى به پشت سر هم بودن نمى‌رساند؛ يعنى اگر روزه‌هايى را كه تا روز قبل از حيض شدن گرفته، با روزه‌هايى كه بلافاصله پس از پاك شدن از حيض گرفته است، روى هم ٣١ روز شود، صحيح است و مانعى ندارد، هر چند در بين آنها چند روز را حائض شده و روزه نگرفته باشد.

[١٢٢٥] سؤال ١١٧: اگر كسى نداند كه افطار نمودن روزه، موجب كفّاره مى‌شود، آيا افطار كردن او موجب كفّاره مى‌شود؟

پاسخ: جهل به وجوب كفّاره، موجب سقوط آن نمى‌شود.

[١٢٢٦] سؤال ١١٨: آيا جايز است مكلّفى كفّاره روزه خود را به واجب النفقه خود بپردازد؟

پاسخ: جايز نيست.

[١٢٢٧] سؤال ١١٩: زنى كه به علت عذر شرعى نمى‌تواند روزه بگيرد و عذر او تا ماه رمضان‌