استفتائات - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٦٠٧

مسجد جامع: مسجد بزرگى كه اقشار مختلف مردم از نواحى گوناگون بلد براى نماز در آن شركت مى‌كنند.

مسجد الحرام: مسجدى كه خانه كعبه در آن قرار دارد و مهمترين مسجد جهان اسلام است.

مسجد شجره: مسجدى كه در ميقات ذوالحليفه در نزديكى مدينه منوّره و در سر راه مدينه به مكه قرار دارد.

مسجد النّبى صلى الله عليه و آله: مسجدى كه توسط نبى گرامى اسلام صلى الله عليه و آله در شهر مدينه ساخته شد و هم اكنون اين مسجد، قبر شريف آن حضرت را در بر گرفته است.

مُسكر: مست كننده.

مسلوس: كسى كه قادر به كنترل بول (ادرار) خود نيست.

مشاع: شايع و منتشر؛ ملك و مال مشاع:

چيزى كه ملكيت آن متعلّق به بيش از يك نفر است و سهم هر يك از آنها در اجزاى آن چيز پراكنده است و معيّن و جدا نشده و بنا بر اين هر جزء آن چيز متعلّق به تمام مالكان است.

مشاهد مشرّفه: قبور و حرم‌هاى مطهّر حضرات معصومين عليهم السلام و گاهى بر حرم‌هاى ديگر نيز اطلاق مى‌شود.

مشرك: كسى كه براى خداوند متعال شريك قرار دهد.

مشروط: چيزى كه متوقّف بر شرطى باشد، مثل صحّت نماز كه متوقّف و مشروط بر طهارت است.

مشروعيت: شرعى بودن چيزى، جايز بودن چيزى از نظر شارع.

مشعر، مشعر الحرام، مزدلفه: بيابانى است در شرق شهر مكّه كه از يك سو متصل است به عرفات و از سوى ديگر به منى‌. يكى از اعمال حج، وقوف در مشعر الحرام است.

مشكل است‌ محلّ اشكال است.

مصالحه: صلح.

مصداق: چيزى كه عنوانى بر آن منطبق باشد، مصداق آن عنوان ناميده مى‌شود، مثلًا آبى كه در يك ظرف وجود دارد، مصداق عنوان «آب» است.

مصدود: كسى كه پس از مُحرِم شدن، دشمن و مانند آن مانع انجام دادن حج يا عمره او شود و نتواند حج يا عمره را به پايان برساند.

مصلحت عامّه: صلاح و منفعت عموم مردم.

مضطر: كسى كه در حال اضطرار واقع شده است (اضطرار).

مطاف: مكان طواف به دور خانه كعبه.

مطلق، مطلقاً: بدون قيد.

مظالم، مظالم عباد: ديونى كه بر ذمّه و عهده اشخاص باشد و صاحبان آنها معلوم نباشد.

مظنون الأعلميه: مجتهدى كه گمان مى‌رود اعلم از مجتهدين ديگر باشد.

معاد: روز قيامت، روز بازگشت انسان‌ها براى حسابرسى به اعمال آنها.

معاملات: معاملات در يك اصطلاح در