استفتائات - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٥١٣ - نيابت در حج

[١٩١٣] سؤال ٧٧: شخصى نفر ديگرى را براى انجام دادن حج، نايب گرفته و پس از آن، خود نايب مستطيع شده است. در صورتى كه نايب، منوبٌ عنه را نشناسد، وظيفه‌اش چيست؟

پاسخ: اگر استطاعت او به واسطه دريافت پول اجاره نيابت در حج حاصل شده باشد، بايد حجّ نيابتى را به جا آورد و سال بعد، اگر استطاعت او باقى بود، براى خودش حج به جا آورد، وگرنه اجاره او باطل است و بايد حَجّة الاسلام خود را به جا آورد و اگر صاحب پول را نمى‌شناسد، احتياط اين است كه با نظر حاكم شرعى شخص ديگرى را براى انجام دادن حجّ نيابتى اجير بگيرند و يا با نظر حاكم شرعى خودش در سال بعد حج نيابتى را انجام دهد.

[١٩١٤] سؤال ٧٨: آيا جايز است كه حاجى يك حجّ مستحبّى را هم از طرف خودش و هم از طرف ديگران انجام دهد؟

پاسخ: جايز است.

[١٩١٥] سؤال ٧٩: اگر كسى بخواهد به نيابت از ميّتى كه مستطيع نبوده، حجّ تمتّع انجام دهد، بايد قصد وجوب بنمايد يا استحباب؟

پاسخ: اگر مى‌خواهد وجوب يا استحباب را معيّن كند، قصد استحباب نمايد؛ ولى بايد توجه داشت كه در فرض سؤال، قصد حجّ تمتّع كافى است و قصد وجوب و استحباب لازم نيست.

[١٩١٦] سؤال ٨٠: شخصى به نيابت از مادرش براى عمره تمتّع مُحرم مى‌شود و عمره را به جا مى‌آورد و سپس از طرف خودش، نه به نيابت از مادرش، براى حجّ تمتّع مُحرم مى‌شود. حكم اين مسأله چيست؟

پاسخ: احرام از طرف خودش براى حج، باطل است و بايد با احرام مجدّد به نيابت از مادرش حج را تمام كند.