استفتائات - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٢٣٢ - نماز احتياط

نشسته را انجام دهد و در شك بين دو و چهار كه وظيفه شخص سالم خواندن دو ركعت نماز احتياط ايستاده است، اين بيمار باز هم اين دو ركعت را به صورت نشسته به جا مى‌آورد.

[٩٢٣] سؤال ٢٧٢: آيا اشكالى دارد كه بين سلام نماز و نماز احتياط كه بعداز آن خوانده مى‌شود، فاصله بيفتد؟

پاسخ: اگر فاصله به قدرى نباشد كه فوريت عرفى از بين برود، اشكال ندارد؛ ولى اگر به وسيله انجام دادن منافيات نماز، بين اصل نماز و نماز احتياط فاصله بيفتد، بايد اصل نماز را اعاده نمايد و اگر سهواً حرف بزند، بنا بر احتياط بايد بعد از نماز احتياط، دو سجده سهو انجام دهد.

[٩٢٤] سؤال ٢٧٣: كسى كه اشتباهاً در نماز احتياط، علاوه بر حمد، سوره بخواند يا سهواً ركنى را كم و زياد كند، چه وظيفه‌اى دارد؟ و حكم نماز اصلى و نماز احتياط او چيست؟

پاسخ: اگر ركنى را در نماز احتياط زياد و يا كم كند، نماز احتياط باطل مى‌شود و احتياطاً بايد نماز احتياط را دوباره بخواند و بعد، اصل نماز را نيز اعاده كند و اگر فعلى از افعال غير ركنى را كم و يا زياد كند، نمازش صحيح است؛ ولى اگر آن فعل از افعالى باشد كه كم يا زياد كردن آن در اصل نماز موجب سجده سهو مى‌شود، بنا بر احتياط بايد پس از نماز احتياط، دو سجده سهو به جا آورد.

[٩٢٥] سؤال ٢٧٤: مكلّفى پس از شك در نماز و بنا گذاشتن بر ركعت بيشتر و سلام دادن نماز، مى‌ايستد و آماده خواندن نماز احتياط مى‌شود، اما قبل از شروع به نماز احتياط، يقين مى‌كند كه به اندازه ركعت كمتر، نماز خوانده، مثلًا پس از شك در دو و چهار و آماده شدن براى نماز احتياط، مى‌فهمد كه دو ركعت خوانده نه چهار ركعت. حكم اين نماز چيست؟

پاسخ: بايد آنچه را كه ناقص مانده، انجام دهد و براى سلام بى جا، احتياطاً دو