استفتائات - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٢٣٣ - نماز احتياط

سجده سهو بنمايد، مگر قبل از آن كه بخواهد مقدار ناقص را جبران كند، كارى كه منافى نماز است، از او سر زده باشد كه در اين صورت بايد نماز را اعاده نمايد.

[٩٢٦] سؤال ٢٧٥: كسى كه به عنوان مثال برايش در نماز، شك بين سه و چهار پيش مى‌آيد و بعد از سلام نماز، مشغول به نماز احتياط مى‌شود، اگر در بين نماز احتياط اطمينان يا يقين به يكى از دو طرف شك (سه ركعت يا چهار ركعت) پيدا كند، نمازش را چگونه به پايان برساند؟

پاسخ: اگر در بين نماز احتياط، براى نمازگزار يقين يا اطمينان حاصل شد كه نمازش تمام و صحيح بوده است، جايز است كه نماز احتياط را قطع كند و جايز است آن را به قصد نافله تمام كند و اگر نماز احتياطش كه اكنون مى‌خواهد آن را به قصد نافله تمام كند يك ركعت بوده، مى‌تواند آن را يك ركعتى تمام كند و همچنين مى‌تواند ركعت ديگرى به آن اضافه نمايد و آن را دو ركعتى به اتمام رساند، و اگر در بين نماز احتياط، يقين يا اطمينان حاصل نمود كه نمازش ناقص بوده، مسأله، صورتهاى مختلفى دارد و بنا بر اظهر، در صورتى كه بتواند نمازش را با ادامه دادن نماز احتياط و يا رها كردن آن (در صورتى كه وارد ركوع نشده باشد) تكميل نمايد، بايد همين كار را بكند و نمازش صحيح است (مانند اين كه بين دو و سه و چهار شك كند و بعد از خواندن يك ركعت نماز احتياط ايستاده، متوجه شود كه نماز اصلى را دو ركعتى خوانده بود، كه در اين صورت ركعتى كه به عنوان احتياط خوانده، ركعت سوم نماز او محسوب مى‌شود و نماز خود را با خواندن يك ركعت ديگر كامل مى‌كند و يا مثل اين كه در شك بين سه و چهار، بعد از سلام مشغول به خواندن نماز احتياط نشسته شود، سپس قبل از ركوع بفهمد كه نمازش را دو ركعتى خوانده كه در اين صورت بايد نماز احتياط را رها كند و دو ركعتِ ناقص نماز خود را به صورت ايستاده تكميل كند) و در صورتى كه نتواند نمازش راتكميل كند، بايد