استفتائات - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٩٩ - خروج منى از مرد

طهارت و نماز چگونه است؟

پاسخ: اگر يقين كند كه منى است، وظيفه‌اش تطهير محلّ آلوده شده به منى و غسل نمودن است و اگر نمى‌تواند غسل كند و عذر شرعى دارد، تيمّم كند و نماز بخواند.

[٤٠١] سؤال ٢٧٤: مردى كه به سبب بيمارى به طور دائم از او منى خارج مى‌شود، براى غسل و نماز چه وظيفه‌اى دارد؟

پاسخ: اگر يقين كند آنچه خارج مى‌شود، منى است، بايد تا مى‌تواند براى نماز غسل كند و اگر حرجى باشد و با مداوا و راه‌هاى ديگر خوب نشود، به مقدار ممكن غسل كند و اداى نمازها را تا مى‌تواند طورى قرار دهد كه با غسل واقع شود و اگر غسل كردن ممكن نيست و يا حرجى است، با تيمّم بدل از غسل نماز بخواند.

[٤٠٢] سؤال ٢٧٥: اگر مردى در لباس خود منى مشاهده كند، ولى نداند كه از خود اوست يا از ديگرى، آيا بايد غسل جنابت كند؟ و اگر بداند كه منى از خود اوست، ولى نداند كه منى سابق است كه براى آن غسل كرده است يا منى جديد است كه برايش غسل نكرده، چه بايد بكند؟

پاسخ: در صورت اول، بر او غسل واجب نيست؛ ولى در صورتى كه در لباس مختصّ به او منى پيدا شود، بنا بر احتياط واجب بايد غسل كند و در صورت دوم نيز غسل واجب نيست؛ ولى احتياط مستحب اين است كه غسل كند.

[٤٠٣] سؤال ٢٧٦: بيمارى ادرارش در داخل كيسه ادرارى كه متصل به خودش است، جمع مى‌شود. اگر داخل كيسه ادرار، مايعى مشاهده كند و شك كند كه منى است يا نه، تكليفش چيست؟

پاسخ: اگر يقين نكند كه منى است و از او بيرون آمده، غسل بر او واجب نيست، مگر در موردى كه قبلًا منى از او بيرون آمده و استبراء به بول نكرده‌