استفتائات - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ١٣ - تقليد
اعاده لازم نيست.
[٣٨] سؤال ٣٨: در مسأله پانزده توضيح المسائل جناب عالى آمده است: «اگر مقلّدى كه اهل فضل و آگاه به فقه است، در مسألهاى يقين و يا ظن پيدا كند كه نظر مرجع تقليد او خلاف واقع است، نمىتواند در آن مسأله از او تقليد نمايد». سؤالم اين است كه اگر مرجع تقليد، در آن مسأله احتياط نكرده باشد تا بتوان به مرجع ديگر رجوع كرد، بلكه فتوا داده باشد، مقلّد مذكور وظيفهاش چيست؟
پاسخ: در فرض سؤال، اگر به حكم مسأله يقين ندارد، احتياط كند و يا به مرجع ديگرى كه يقين و ظن بر خلاف نظر او ندارد، با رعايت الأعلم فالأعلم مراجعه نمايد.
[٣٩] سؤال ٣٩: تقليد بچه مميز از مجتهد جامع الشرائط چه صورتى دارد؟
پاسخ: تا بالغ نشده، تقليد بر او واجب نيست؛ ولى اگر تقليد كند، اشكال ندارد.
[٤٠] سؤال ٤٠: آيا تقليد در احكام شرعى از مراجع غير از رهبر، اعم از اين كه ولايت عامّه فقيه را قبول داشته باشند يا نداشته باشند، جايز است؟
پاسخ: چنانچه واجد شرايط مذكور در رساله باشند، جايز است.
[٤١] سؤال ٤١: آيا در مسأله ولايت فقيه نيز بايد تقليد كرد و نظر مبارك در مورد آن چيست؟
پاسخ: چون مسأله ولايت فقيه، مسألهاى فقهى است، بايد هر كس از مرجع خود بپرسد. به نظر اين جانب ولايت فقيه ثابت است، لكن مسأله داراى تفصيلاتى است كه موكول به محلّ خود است.
[٤٢] سؤال ٤٢: اگر انسان در رساله عمليه مرجع تقليد ديگرى غير از مرجع خودش يا در كتب مراجع گذشته يا فقهاى قديم، به عمل مستحبّى برخورد كند، آيا عمل به آن مطلوب و صحيح است و ثوابى دارد يا خير؟ اگر مرجع تقليد ما آن عمل را مستحب نداند، چه