استفتائات - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٣٤٥ - مسائل ديگر نماز مسافر

كه بين قصر و اتمام جمع كند.

[١٣٢٠] سؤال ٣١: اگر در سفر، بعد از قصد ده روز، شروع به روزه گرفتن كنيم، ولى بعد از اذان ظهر و قبل از خواندن يك نماز چهار ركعتى، از قصد خود برگرديم، روزه ما در آن روز صحيح است يا خير؟

پاسخ: روزه آن روز صحيح است.

سى روز توقّف به حال ترديد

[١٣٢١] سؤال ٣٢: بيمارى كه مدتى طولانى در شهرستانى غير از وطن خود بسترى است و معلوم نيست كه چه مدت ديگر درمان او طول بكشد، تكليفش درباره نماز و روزه چيست؟

پاسخ: اگر از اولِ بسترى شدن، مردّد است و نمى‌داند درمانش تا چه زمانى طول مى‌كشد، تا سى روز نمازش قصر است و روزه هم نمى‌تواند بگيرد؛ ولى پس از آن، نمازش تمام است و روزه‌اش را در صورت نداشتن ضرر بايد بگيرد.

مسائل ديگر نماز مسافر

[١٣٢٢] سؤال ٣٣: گفته شده: «كسى كه از روى جهل به حكم شرعى، نمازش را در سفر تمام بخواند، نمازش صحيح است و دوباره خواندن نماز لازم نيست». آيا حكم صحيح بودن نماز، درباره كسى كه وظيفه‌اش تمام خواندن است، ولى از روى جهل به حكم، نمازش را شكسته مى‌خواند نيز صادق است يا خير؟

پاسخ: حكم صورت قبلى، در اين صورت جارى نيست؛ بلكه نمازش باطل است و بايد اعاده و يا قضا نمايد.

[١٣٢٣] سؤال ٣٤: آيا بر بچه مميزى كه مى‌خواهد نماز بخواند، شكسته خواندن نماز در سفر و كامل خواندن آن در وطن، لازم است يا خير؟

پاسخ: اگر مى‌خواهد نماز را صحيح بخواند تا به ثواب آن برسد، چنانچه در