استفتائات - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٥١٢ - نيابت در حج

از رفتن به حج منع شده و نتوانسته شخص ديگرى را هم به جاى خود، براى انجام دادن حجّ نيابتى بفرستد، آيا جايز است كه در سال بعد، اين حج را انجام دهد؟

پاسخ: اگر پرداخت كننده پول، راضى به اين كار باشد، صحيح است، وگرنه صحيح نيست.

[١٩١٠] سؤال ٧٤: كسى با احرام عمره مفرده وارد مكه شده و پس از به جا آوردن عمره مفرده خودش، به جهت انجام دادن حجّ تمتّع از طرف شخص ديگرى نايب شده است؛ ولى به دليل ممانعت مأمورين نمى‌تواند براى احرام عمره تمتّع نيابتى به ميقات برود. آيا مى‌تواند از ادنى الحل براى عمره تمتّع نيابتى مُحرم شود؟

پاسخ: نيابت او اشكال ندارد و مى‌تواند از ادنى الحل مُحرم شود.

[١٩١١] سؤال ٧٥: كسى كه حج بر او مستقر شده و سپس استطاعت خود را از دست داده است، آيا جايز است كه نايب شخص ديگرى در حج شود؟

پاسخ: جايز نيست، مگر اين كه انجام دادن حج در آن سال از طرف خودش به هيچ وجه مقدور نباشد كه در اين صورت، نيابت جايز است.

[١٩١٢] سؤال ٧٦: اگر پدرى وصيت كند كه فرزندش از طرف او حجّ استحبابى انجام دهد و سپس خودِ فرزند مستطيع شود، آيا جايز است با استفاده از نوبت پدرش، براى خودش حج به جا آورد و براى پدرش نايب بگيرد؟ و آيا در اين حال، حجّ فرزند، حَجّة الاسلام محسوب مى‌شود؟

پاسخ: اگر فرزند از راه ديگرى غير از استفاده از نوبت پدرش بتواند حج به جا آورد، بايد از طرف خودش حج انجام دهد و نمى‌تواند نايب پدرش شود، وگرنه چنانچه بداند كه نظر پدرش اين نبوده كه فقط اين فرزندش حج را از طرف او به جا آورد، بلكه نظرش انجام شدن مطلق حج از طرف او بوده، اگر باقى ورثه اجازه دهند، با استفاده از نوبت پدرش براى خودش حج انجام دهد و براى پدرش نايب بگيرد.