استفتائات - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ١٩١ - وقت نمازهاى يوميه

[٧٥٨] سؤال ١٠٧: آيا خواندن نمازهاى يوميه در پنج وقت، رجحان دارد؟

پاسخ: رجحان دارد و مستحب است.

[٧٥٩] سؤال ١٠٨: انجام دادن چه كارى در بين نماز ظهر و عصر يا مغرب و عشا، باعث فاصله شدن بين دو نماز مى‌شود تا بتوانيم ثواب خواندن نمازهاى يوميه در پنج وقت را درك كنيم؟ آيا خواندن نماز نافله و يا تعقيبات نماز، باعث فاصله مى‌شود؟

پاسخ: مسمّاى فاصله كافى است؛ ولى براى درك بيشترين ثواب، بايد هر نماز، در وقت فضيلت خودش خوانده شود.

[٧٦٠] سؤال ١٠٩: شخصى با يقين به اين كه وقت نماز شده است، وارد نماز مى‌شود؛ ولى در بين نماز شك مى‌كند كه وقت نماز شده يا نه. در اين جا چه وظيفه‌اى دارد؟

پاسخ: مى‌تواند به اميد دخول وقت، نماز را به اتمام برساند. اگر بعد از اتمام، يقين حاصل كرد كه نمازش در وقت واقع شده و يا در اثناى نماز و قبل از شك، وقت داخل شده است، نماز، محكوم به صحّت است و اعاده ندارد، و الّا بايد نماز را اعاده نمايد.

[٧٦١] سؤال ١١٠: كسى كه اطمينان دارد وقت نماز داخل شده و شروع به نماز خواندن مى‌كند و بعد از نماز مى‌فهمد كه هنگام شروع نماز، وقت نماز نشده بود، آيا نمازش صحيح است؟

پاسخ: اگر بعد از نماز، معلوم شد كه تمام نماز، قبل از دخول وقت واقع شده، نماز باطل است؛ ولى اگر معلوم شد كه در وسط نماز، وقت نماز داخل شده، نماز صحيح است.

[٧٦٢] سؤال ١١١: كسى كه بعد از نماز شك مى‌كند كه نماز را در داخل وقت خوانده يا قبل از داخل شدن وقت، آيا نمازش صحيح است يا خير؟

پاسخ: اگر در وقت شك كردن (بعد از تمام كردن نماز)، باز هم شك دارد كه‌