استفتائات - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٢٩٤ - جنابت، حيض و استحاضه

پاسخ: روزه چنين شخصى در ماه رمضان با حالت جنابت، محكوم به صحّت است و اشكالى ندارد. البته اگر با علم به اين وضعيت، عمداً قبل از طلوع فجر خودش را جنب كرده باشد، بنا بر احتياط بايد پس از گرفتن روزه آن روز، آن را قضا نيز بنمايد

[١١٥١] سؤال ٤٣: كسى كه در ماه رمضان، قبل از طلوع فجر غسل مى‌كند، ولى به هنگام روز مى‌فهمد كه مانعى در بدن او بوده و آب به همه بدن او نرسيده است، روزه‌اش صحيح است يا باطل؟

پاسخ: در مفروض مسأله، روزه‌اش صحيح است و فقط بايد غسل را اعاده كند و نمازهايى را هم كه با آن غسل غير صحيح خوانده، اگر وقت نماز باقى است، اعاده كند و اگر وقت گذشته است، قضا نمايد.

[١١٥٢] سؤال ٤٤: كسى كه چندين روز با حالت جنابت روزه گرفته است و خودش نمى‌دانسته كه جنب است، آيا روزه‌اش صحيح است؟ اگر در بين روز بفهمد كه جنب بوده، روزه‌اش چه حكمى دارد؟

پاسخ: در روزه ماه رمضان و هر روزه معيّن ديگر، در صورتى كه به اصل جنابت علم ندارد، روزه‌هايش صحيح است، و روزه همان روزى كه در بين روز علم به جنابت خود پيدا كرده نيز صحيح است و اشكالى ندارد.

[١١٥٣] سؤال ٤٥: روزه‌دارى كه در شب ماه رمضان جنب مى‌شود و بعد از چند روز شك مى‌كند كه غسل جنابت را به جا آورده يا نه، روزه‌هاى پس از جنابتش، حكمش چيست؟

پاسخ: اگر به جنابتش يقين دارد و در انجام دادن غسل شك دارد، بايد براى روزه‌هاى آينده غسل كند و روزه‌هاى گذشته محكوم به صحّت است.

[١١٥٤] سؤال ٤٦: آيا در روز، تفخيذِ بدون قصد دخول كه سهواً منجر به دخول شود، باعث باطل شدن روزه مى‌شود يا خير؟