استفتائات - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٣٥٣ - سؤالات ديگر روزه مسافر

قضاى در خارج وقت لازم ندارد». آيا اين حكم، در مورد روزه در سفر هم وجود دارد يا خير؟

پاسخ: اگر جاهل باشد كه در مسافرت بايد روزه را افطار كند و روزه بگيرد، روزه‌اش صحيح است و قضا ندارد و همچنين اگر به علت جهل به موضوع يا خصوصيات موضوع روزه بگيرد (مثل اين كه سفرش به اندازه مسافت شرعى باشد، ولى او نداند كه به اندازه مسافت شرعى است)، باز هم روزه‌اش صحيح است و قضا ندارد.

[١٣٤٩] سؤال ٦٠: كسى كه در ماه رمضان، به مقدار مسافت شرعى به سفر مى‌رود و در همان روز، پيش از اذان ظهر به وطن بر مى‌گردد، اگر چيزى از مفطرات روزه را انجام نداده باشد، آيا مى‌تواند آن روز را روزه بگيرد؟

پاسخ: در فرض سؤال، وقتى به وطن رسيد، بايد نيّت روزه رمضان نمايد و روزه‌اش صحيح است.

[١٣٥٠] سؤال ٦١: اگر مسافرى در ماه رمضان جنب باشد و پيش از ظهر با حال جنابت به محلّ سكونت خود برسد، آيا روزه آن روز بر او واجب است؟

پاسخ: اگر قبل از طلوع فجر جنب شده و عمداً تا طلوع فجر بر جنابت باقى مانده يا اين كه پس از طلوع فجر در سفر عمداً خودش را جنب كرده باشد، آن روز را نمى‌تواند روزه بگيرد و بايد بعد از رمضان قضاى آن را به جا آورد و اگر پس از طلوع فجر بدون اختيار جنب شده باشد (مثل اين كه در خواب محتلم شده باشد)، بايد آن روز را روزه بگيرد و روزه‌اش صحيح است و اگر پيش از طلوع فجر جنب شده باشد، ولى بقاى بر جنابت او تا طلوع فجر عمدى نباشد (مثل اين كه در خواب، پيش از طلوع فجر محتلم شود و بعد از اذان صبح از خواب بيدار شود)، احتياط واجب اين است كه آن روز را روزه بگيرد و بعد از رمضان نيز آن را قضا نمايد.