استفتائات - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٣٥٤ - سؤالات ديگر روزه مسافر

[١٣٥١] سؤال ٦٢: مسافرى در حال روزه ماه رمضان، نزديك غروب در هواپيما مى‌نشيند و به سوى مغرب حركت مى‌كند. اگر هنوز در هواپيما آفتاب را ببيند و آفتاب غروب نكرده باشد، ولى در مبدئى كه از آن حركت كرده، قدرى هم از غروب آفتاب گذشته باشد، آيا مى‌تواند روزه خود را بخورد؟

پاسخ: مادامى كه آفتاب براى آن شخص غروب نكرده است، افطار جايز نيست، هر چند در شهرى كه او بوده، آفتاب غروب كرده باشد.

[١٣٥٢] سؤال ٦٣: كسى كه در ماه رمضان هر شب از حدّ ترخّص محلّ اقامت خود و به مقدار كمتر از مسافت شرعى خارج مى‌شود و در همان شب يا بعد از اذان صبح و قبل از زوال باز مى‌گردد، روزه‌اش صحيح است يا خير؟

پاسخ: اگر به محلّى كه مى‌رود، جزء توابع محلّ اقامت مثل مزارع و بساتين و ...

و ملحق به محلّ اقامت باشد، به طورى كه رفتن به آن جا منافى با صدق عرفى اقامه در بلد نداشته باشد و يا اگر اين طور نيست، زمان خروج از محلّ اقامه بيش از يكى دو ساعت نباشد، اشكال ندارد، وگرنه تحقّق اقامه مشكل است.

[١٣٥٣] سؤال ٦٤: تعدادى از ايرانيان در ماه مبارك رمضان عازم سوريه مى‌شوند و مايلند قصد ده روز كنند و روزه بگيرند. زائران معمولًا در منطقه زينبيه يا دمشق مستقر مى‌شوند و هر روز بين اين دو مكان تردّد دارند و فاصله ميدان مرجه در مركز دمشق تا زينبيه، حدود سيزده كيلومتر است و هم اكنون تقريباً دمشق و زينبيه به هم متصل شده‌اند. آيا زائران مى‌توانند در يكى از اين دو مكان، قصد ده روز نموده، روزه بگيرند و روزها بين اين دو مكان تردّد نمايند؟

پاسخ: اگر به طورى به هم متصل يا نزديك باشند كه مجموعاً يك شهر محسوب شوند يا آن كه منطقه زيارتگاه، جزء حومه و توابع شهر باشد و عرفاً رفت و آمد و توقّف در آن جا منافى با اقامت در آن شهر محسوب نشود، مى‌توانند قصد اقامت كنند و نمازشان تمام و روزه‌هايشان صحيح است.