استفتائات - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٣٠٢ - باردارى و شير دادن به بچه

پاسخ: اگر پزشك مورد اعتماد باشد و از گفته او براى بيمار خوف ضررِ قابل اعتنا حاصل شود، نبايد روزه بگيرد.

[١١٨٤] سؤال ٧٦: آيا توصيه پزشك و پرستار مبنى بر ضرر داشتن روزه يا مضر بودنِ حركت دادن اعضاى بدن يا ضرر داشتن استعمال آب براى وضو، مجوّز شرعى براى بيمار محسوب مى‌شود يا خير؟

پاسخ: اگر افراد مذكور، مورد اعتماد باشند و از گفته آنان خوف ضررِ قابل اعتنا حاصل شود، مجوّز شرعى محسوب مى‌شود.

[١١٨٥] سؤال ٧٧: آيا احتمال ضرر، مجوّز خوردن روزه مى‌شود يا اين كه اطمينان به ضرر لازم است؟ ميزان در مقدار ضرر چيست؟

پاسخ: اگر احتمال ضرر، منشأ عقلايى داشته باشد (مثل اين كه مستند به قول پزشك مورد اعتماد باشد) و ضرر نيز قابل اعتنا باشد، نبايد روزه بگيرد.

[١١٨٦] سؤال ٧٨: شخصى ناراحتى معده و ورم روده دارد و با وجود اين كه مايل است روزه بگيرد، در اثر ضعف و عدم توانايى نمى‌تواند. تكليف اين شخص چيست؟

پاسخ: با احراز عدم توانايى، واجب نيست روزه بگيرد و چنانچه مرض او تا سال آينده ادامه پيدا كند و در طول سال نتواند روزه‌ها را قضا كند، بايستى براى هر روز، يك مدّ طعام به فقير بدهد و قضاى روزه‌ها لازم نيست.

باردارى و شير دادن به بچه‌

[١١٨٧] سؤال ٧٩: حكم روزه گرفتن زنان باردارى كه نمى‌دانند روزه گرفتن براى جنين آنها مضر است يا نه، چيست؟

پاسخ: اگر احتمال عقلايى بدهند كه با گرفتن روزه، ضررى به خودشان و يا جنين وارد مى‌شود، نبايد روزه بگيرند.