استفتائات - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٣١٠ - روزه قضاى ميت

بعد كفّاره را انجام دهد.

[١٢١١] سؤال ١٠٣: كسى در غير ماه رمضان، بعد از طلوع فجر از خواب بيدار مى‌شود، در حالى كه محتلم شده است و نمى‌داند كه احتلامش قبل از اذان صبح بوده يا بعد از اذان. آيا او مى‌تواند قضاى روزه ماه رمضان را در آن روز به جا آورد؟

پاسخ: مى‌تواند.

[١٢١٢] سؤال ١٠٤: كسى كه روزه قضا برعهده اوست و فعلًا مريض است و اميد بهبودى و توانايى بر قضا كردن روزه‌ها را ندارد، آيا مى‌تواند در حال زنده بودن، براى گرفتن اين روزه‌ها نايب بگيرد؟

پاسخ: در فرض سؤال، نيابت از شخص زنده جايز نيست؛ ولى مى‌تواند به شخص مورد اطمينانى پولى را صلح نمايد و در ضمن صلح، شرط كند كه بعد از فوت او، خودش براى او روزه استيجارى بگيرد و يا كسى را براى اين كار اجير كند.

روزه قضاى ميّت‌

[١٢١٣] سؤال ١٠٥: آيا كسى كه خودش روزه قضا دارد، مى‌تواند قضاى روزه واجب ميّت را بگيرد؟

پاسخ: مى‌تواند بگيرد؛ ولى بهتر اين است كه روزه قضاى خود را مقدّم بدارد.

[١٢١٤] سؤال ١٠٦: مسلمانى كه به سبب سفر، چند روز از ماه مبارك رمضان را روزه نگرفت و در همان ماه رمضان فوت كرد، آيا قضاى اين روزه‌ها بر ولىّ ميّت ثابت مى‌شود؟

پاسخ: در صورت فرض شده، قضا بر ولىّ ميّت واجب است.

[١٢١٥] سؤال ١٠٧: اگر ميّت، پسر نداشته باشد، آيا از بابت نماز و روزه، وظيفه‌اى متوجه دختر بزرگ ميّت مى‌شود؟ اگر ميّت فرزندى نداشته باشد، حكمى در اين باره وجود دارد يا خير؟