استفتائات - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٢٥ - عدول در تقليد

را جايز بداند كه در اين صورت مى‌تواند از غير اعلم تقليد نمايد.

[٨٧] سؤال ٨٧: فردى مقلّد آيت اللَّه خويى رحمه الله بوده و پس از وفات ايشان به آيت اللَّه سبزوارى رحمه الله عدول نموده و بعد از فوت ايشان به آيت اللَّه گلپايگانى رحمه الله عدول كرده و پس از درگذشت آيت اللَّه گلپايگانى رحمه الله با اجازه يكى از آقايان، به تقليد از آيت اللَّه خويى رحمه الله بازگشته است. آيا اين كار صحيح بوده و تكليف اعمالى كه در مدت عدول از آيت اللَّه خويى رحمه الله تا رجوع مجدّد انجام شده است، چه حكمى دارد؟

پاسخ: اگر معتقد به اعلميت آيت اللَّه خويى رحمه الله نسبت به ساير علماى ذكر شده است، لازم است بر تقليد ايشان باقى بماند و در صورت عدول نمودن نيز رجوع واجب است و اعمالى كه در اين مدت انجام داده، اگر خللى در آن وارد نشده و مطابق با فتواى ايشان باشد، صحيح است و در خصوص نماز، اگر خللى به ركن نماز وارد نشده باشد، اعاده واجب نيست.

[٨٨] سؤال ٨٨: آيا خوف و واهمه از باطل بودن اعمال گذشته، مى‌تواند مجوّز عدول نكردن از يك مرجع به مرجع ديگر باشد؟

پاسخ: عدول جايز نيست، مگر با شرايطى كه در رساله‌ها ذكر شده است و اگر شرايط عدول موجود باشد، توهّم فوق، تأثيرى در حكم عدول ندارد.

[٨٩] سؤال ٨٩: آيا عدول از تقليد يك مجتهد حى به مجتهد حىّ ديگر را كه فاقد رساله عمليه است و ليكن امكان سؤال در كليه احكام اختلافى از وى وجود دارد، جايز مى‌دانيد؟

پاسخ: داشتن رساله عمليه شرط نيست؛ لكن در عدول از مجتهدى به مجتهدى ديگر و يا در اصل تقليد، شرايطى وجود دارد كه در رساله‌هاى عمليه آمده است.