شرح دعاى سحر« ترجمه فارسى» - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٤٤ - دنباله سخن

پس، حركت صاحبدلان در دنيا حركتي انعطافي است نه حركتي استقامتي كه به فرموده شيخ ما، دام ظله، پدر ما حضرت آدم مي‌خواست چنين حركتي داشته باشد. صاحبدلان در اين دنيا مانند مسافراني هستند كه آماده كوچ و مهياي مسافرت‌اند و نگاهشان به دنيا فقط از آن روست كه دنيا را مثالي از آنچه در عالم غيب است مي‌دانند؛ همچنان كه امام صادق، عليه السلام، بنابر روايتي فرموده‌اند: «وما رايت شيئا الّا ورايت الله قبله وبعده ومعه‌ [١]؛ چيزي را نديدم مگر اين‌كه خدا را قبل از آن و بعد از آن و همراه با آن ديدم». پس رهروي كه به اين مقام برسد هر چيزي را نشانه‌اي از آنچه در عالم غيب است مي‌بيند، زيرا همه موجودات حتي جمادات و نباتات كتابي الهي‌اند كه سالك الي الله و مجاهد في سبيل الله از صفحات آن اسماء و صفات الهي را به اندازه ظرف وجودي خود مي‌خواند: