شرح دعاى سحر« ترجمه فارسى» - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٤٣ - دنباله سخن

اللّهم انّي اسئلك من آياتك باكرمها و كلّ آياتك كريمه. اللّهم انّي اسئلك بآياتك كلّها ...

پروردگارا، از تو درخواست مي‌كنم به كريم‌ترين آياتت و همه آيات تو كريم است. بارالها، از تو به همه آياتت درخواست مي‌كنم.

پيش از اين روشن شد و چشم دلت گشوده شد كه سلسله وجود، از عنصريات و فلكيات و اشباح گرفته تا ارواح و غيب و شهود و نزول و صعود آن، همه كتاب‌هاي الهي و صحيفه‌هاي مكرم ربوبي و زبورهاي فرود آمده از آسمان احديت‌اند و هر مرتبه از مراتب آن و درجه‌اي از درجاتش، از سلسله طولي و عرضي آيات، بر گوش دل اهل يقين كه دل‌هاشان از كدورت عالم هيولا و غبارهاي آن رهايي يافته و از خواب آن عالم بيدار شده‌اند خوانده شده است. اين آيات بر كساني تلاوت شده كه از گورستان عالم طبيعت برخاسته‌اند و از زندان ظلماني ماده و قيد و بندهاي آن آزاد گشته‌اند و همت نهايي خود را رسيدن به دنياي پست و زينت‌ها و آرايش آن قرار نداده‌اند و به زمين دل نبسته و آن را وطن هميشگي خود نساخته‌اند. كساني كه آمدنشان به اين دنيا براي كاشتن بوده نه براي درو كردن، زيرا دنيا كشتگاه آخرت است. و ورودشان به آن براي حركت انعطافي‌اي بوده كه انسان به واسطه آن حركت انسان مي‌شود و از دنيا به وطن اصلي‌اش كه جايگاه پدر ما، حضرت آدم (ع)، بود برمي‌گردد. دراين ابيات مولوي به اين مساله اشاره شده است: