شرح دعاى سحر« ترجمه فارسى»
(١)
خطبه كتاب
٥ ص
(٢)
اللّهم همان يا الله است
٥ ص
(٣)
انّي (مَن)
٨ ص
(٤)
اسئلك
٩ ص
(٥)
(از تو درخواست ميكنم)
٩ ص
(٦)
توضيحي درباره صفات بهاء و جمال
٢٠ ص
(٧)
نقل و كشف
٢١ ص
(٨)
لمعه (بارقهاي از نور)
٢٨ ص
(٩)
نور
٤٠ ص
(١٠)
پاسخ يك اشكال
٤٦ ص
(١١)
يادآوري
٤٩ ص
(١٢)
توضيح
٥٤ ص
(١٣)
تمثيل
٥٦ ص
(١٤)
بشارت
٥٨ ص
(١٥)
سخني از نور
٦٠ ص
(١٦)
سخني براي اتمام مقال و روشنگري حال
٦٢ ص
(١٧)
نور
٧٤ ص
(١٨)
راهنمايي
٧٥ ص
(١٩)
باب حدوث اسماء
٧٨ ص
(٢٠)
دنباله كلام و دستاورد
٨٨ ص
(٢١)
نقل و تتميم مطلب
٨٩ ص
(٢٢)
بازگشت
٩١ ص
(٢٣)
راهى به حقيقت
٩٩ ص
(٢٤)
نور مشرقي
١٠١ ص
(٢٥)
دستاوردى از دانش نور
١٠٣ ص
(٢٦)
تتميم و تنوير
١٠٥ ص
(٢٧)
هشدار به بينشطلبان و بيدار باش به خوابآلودگان
١١١ ص
(٢٨)
تابشى از عرش
١١٢ ص
(٢٩)
هشدار به زبان اهل ذوق
١٢٠ ص
(٣٠)
دنباله سخن
١٣٠ ص
(٣١)
شرح اصطلاحات
١٥٣ ص
(٣٢)
ائمه سبعه (هفتگانه)
١٥٣ ص
(٣٣)
اتصالات
١٥٣ ص
(٣٤)
احديت جمع
١٥٣ ص
(٣٥)
اسفار اربعه
١٥٤ ص
(٣٦)
اسم اعظم
١٥٥ ص
(٣٧)
اشارات (جمع اشاره)
١٥٦ ص
(٣٨)
اضافة اشراقى
١٥٦ ص
(٣٩)
اعيان ثابته
١٥٦ ص
(٤٠)
تجلى
١٥٦ ص
(٤١)
تعين
١٥٧ ص
(٤٢)
تكثر عَرضى و تكثر طولى
١٥٨ ص
(٤٣)
تمكن
١٥٨ ص
(٤٤)
جبروت
١٥٨ ص
(٤٥)
جذبات (جمع جذبه)
١٥٩ ص
(٤٦)
جذوات (جمع جذوه)
١٥٩ ص
(٤٧)
حال
١٥٩ ص
(٤٨)
حضرت
١٦٠ ص
(٤٩)
حضرات خمس
١٦٠ ص
(٥٠)
خطورات
١٦١ ص
(٥١)
صحو اول و ثانى
١٦١ ص
(٥٢)
ظلّ منبسط
١٦٢ ص
(٥٣)
ظهور
١٦٣ ص
(٥٤)
عالَم
١٦٣ ص
(٥٥)
عالم خيال و مثال مطلق
١٦٣ ص
(٥٦)
عالم دهر
١٦٤ ص
(٥٧)
عقل تفصيلى
١٦٤ ص
(٥٨)
عما
١٦٤ ص
(٥٩)
غيب
١٦٥ ص
(٦٠)
غيب الغيب
١٦٥ ص
(٦١)
غيب الغيوب
١٦٥ ص
(٦٢)
غيب مطلق
١٦٥ ص
(٦٣)
غيب مقيّد
١٦٥ ص
(٦٤)
غيب هويّت
١٦٦ ص
(٦٥)
فيض اقدس و مقدس
١٦٦ ص
(٦٦)
كرامت
١٦٧ ص
(٦٧)
كنز مخفى
١٦٧ ص
(٦٨)
لطف
١٦٧ ص
(٦٩)
مشاهده
١٦٧ ص
(٧٠)
مقام
١٦٨ ص
(٧١)
مقام «كثرت در وحدت» و «وحدت در كثرت»
١٦٩ ص
(٧٢)
نفوس اسپهبديه
١٧٠ ص
(٧٣)
واحديت
١٧٠ ص
(٧٤)
واردات
١٧٠ ص
(٧٥)
وقت
١٧٠ ص
(٧٦)
يوم بروز و ظهور
١٧١ ص
(٧٧)
فهارس
١٧٣ ص
(٧٨)
فهرست مطالب كتاب
١٧٣ ص
(٧٩)
فهرست آيات
١٧٣ ص
(٨٠)
فهرست روايات
١٧٣ ص
(٨١)
فهرست منابع شرح اصطلاحات
١٧٣ ص
(٨٢)
فهرست منابع پاورقيها
١٧٣ ص
(٨٣)
فهرست مطالب كتاب
١٧٥ ص
(٨٤)
فهرست آيات
١٧٩ ص
(٨٥)
فهرست روايات
١٨١ ص
(٨٦)
فهرست منابع شرح اصطلاحات
١٨٣ ص
(٨٧)
فهرست منابع پاورقىها
١٨٥ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص

شرح دعاى سحر« ترجمه فارسى» - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٩٣ - بازگشت

اللّهم انّي اسئلك من عزّتك باعزّها و كلّ عزّتك عزيزه. اللّهم انّي اسئلك بعزّتك كلّها ...

بارالها، از تو درخواست مي‌كنم به عزيزترين عزتت حال آن كه همه عزت تو عزيز است. پروردگارا، به همه عزتت از تو درخواست مي‌كنم.

عزيز يعني غالب، قوي، و فردي كه معادلي ندارد. و خداوند متعال عزيز به معناي اول است، زيرا او بر همه چيز غالب و قاهر است و سلسله وجود مسخر امر اوست: «ما مِنْ دَابَّةٍ إِلَّا هُوَ آخِذٌ بِناصِيَتِها [١]؛ زمام اختيار هر جنبده‌اي به دست مشيت اوست». همه موجودات بدون كمترين سرپيچي‌اي مقهور قهاريت او و بدون هيچ طغياني خوار و ذليل قدرت اويند. سلطنت مطلق و مالكيت تامّ و غلبه بر عالم خلق و امر از آن خداست و حركت هر جانداري در تسخير اوست و فعل هر فاعلي به امر و تدبير او انجام مي‌گيرد.

اما خداوند متعال به معناي دوم نيز عزيز است، زيرا واجب الوجود از حيث قوّت، به طور نامتناهي، فوق نامنتاهي است و در دايره وجود، به جز او، هيچ قوي‌اي وجود ندارد و قوت هر موجود قدرتمندي در ظل قوت او و از درجات قدرت اوست. موجودات از اين جهت كه فاني در او و وابسته به اويند و از جنبه «يلي الرّبي» قوي هستند، ولي از جهات منسوب به خودشان و از جنبه «يلي الخلقي» ضعيف‌اند: «ى‌ أَيُّهَا النَّاسُ أَنْتُمُ الْفُقَراءُ إِلَى اللَّهِ وَ اللَّهُ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ [٢]؛ اى مردم، شما همه به خدا محتاجيد و تنها اوست كه بى‌نياز و غنى و ستوده صفات است». و نيز «إِنْ هِيَ إِلَّا أَسْماءٌ سَمَّيْتُمُوها أَنْتُمْ وَ آباؤُكُمْ ما أَنْزَلَ اللَّهُ بِها مِنْ‌


[١]. هود/ ٥٦.

[٢]. فاطر/ ١٥.