سؤال : بنده از حاج آقای نواب راجع به استخاره سؤال کردم ایشان هم همان فرمایش جناب عالی را فرمودند که در زمان حضرت رسول همین طور بوده که نمازی بخوانند دعایی بخوانند و از خدا بخواهند آنچه صلاح است به دل او القا شود. ولی استخاره با تسبیح یا قرآن هیچ مأخذ دینی ندارد. بنده حالا سؤالم این است: آیا در زمان ائمه استخاره با قرآن و تسبیح که الان متداول است، بوده؟

استاد : اگر به شما عرض کنم من راجع به خصوص این موضوع رفته‌ام دنبالش گشته‌ام و مطالعه کرده‌ام؛ نه، من ادعایی نمی‌کنم ولی این‌قدر می‌گویم که من هنوز یک جا برخورد نکرده‌ام که بگویند یک امام استخاره کرده.

یک نکته برایتان عرض بکنم. شما از همشهری محترمتان جناب آقای نواب نقل کردید، از یک همشهری دیگرتان در همین جا مطلبی عرض بکنم. این آقای پاینده در نهج‌الفصاحه خیلی جاها غلط ترجمه کرده. از جمله همین حدیث را از پیغمبر نقل می‌کند و او نمی‌دانسته که استخاره در زمان پیغمبر یعنی طلب خیر کردن، یعنی دعا کردن، چون حضرت آنجا می‌فرمایند: نماز می‌خوانی، هفت بار دعا می‌کنی، بعد فَاسْتَخِرِ اللهَ یعنی از خداوند طلب کن آنچه که خیر است به تو بنمایاند. بعد هم دنبالش دارد که بعد از این هر چه در قلبت افتاد به همان عمل کن. این آقا خیال کرده «فَاسْتَخِرِ اللهَ» یعنی استخاره کن این جور که ما امروز

[١] . [خنده حضار و استاد.]